"IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο"

Αναδημοσίευση από: http://www.theatro.gr/index.php?template=more&article_id=484&language=gr

Η ομάδα κι όμΩς κινείται παρουσιάζει μια ακόμα εκδοχή της παράστασης:
"IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο" 28 και 29 Δεκέμβρη 21:30 στο θέατρο Αλκμήνη (Aλκμήνης 12).
Η παράσταση σε αυτή της τη μορφή παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Novog Circusa στο Ζαγκρεμπ (Νοέμβριος 2013).

IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο με αφορμή το 3ο μέρος της Commedia του Dante Aliguieri

Κίνηση
Κι όμΩς κινείται σε συνεργασία με τους Τόμπορη Χρόνη, Μερεντίτη Αγγελική και Πατεράκη Σπύρο.
Μουσική σύνθεση και ερμηνεία: Αντωνίου Κλέων
Φως: Αθανασοπούλου Μαρία
Σκηνικός Χώρος: Bentancor Camilo
Κοστούμι: Μάνεση Αγγελική
Μουζάκη Φανή
Ερμηνεία:
Λινάρδου Αντιγόνη
Μαλκότσης Ερμής
Μερεντίτη Αγγελική
Πατεράκης Σπύρος
Σουγιουλτζή Χριστίνα
Τόμπορης Χρόνης

Τρέιλερ παράστασης: vimeo.com/76779286

Ευχές

Σε κάποιο παιδικό σταθμό, κάπου στην Αθήνα, η νηπιαγωγός ζήτησε από κάθε παιδάκι να της πει μια ευχή για να τη γράψει πάνω σε ένα χάρτινο αγγελάκι, αστεράκι ή ότι άλλο παραπέμπει σε Χριστούγεννα και με αυτό τον τρόπο να στολίσουν έτσι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αυτό είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που στόλισαν τα παιδάκια:

Άλλο παιδάκι είπε: "Εύχομαι υγεία σε όλο τον κόσμο". Άλλο είπε: "Εύχομαι ειρήνη και αγάπη". Η μικρή Δήμητρα είπε (και έγραψε και το όνομά της από κάτω) αυτό που βλέπετε παρακάτω.. Η απλότητα σε όλο της το μεγαλείο: 

Μαζί με τις ευχές μου για καλά Χριστούγεννα και για μια ευτυχισμένη νέα χρονιά με υγεία και λιγότερα προβλήματα για όλους μας, ειδικά σε εσάς που είστε από την Κρήτη και φέτος δεν θα την επισκεφθείτε για τις γιορτές, σας εύχομαι να πάτε στην Κρήτη το συντομότερο!!!

Υ.Γ. Συγχαρητήρια στους γονείς της μικρής Δήμητρας!!!

Επετειακή εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα στην Αθήνα

Το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013, στις 18:30, θα πραγματοποιηθεί στο Κλειστό Γήπεδο Ελληνικού στην Αθήνα (Λεωφόρος Ποσειδώνος) εκδήλωση αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Την εκδήλωση διοργανώνουν η Περιφέρεια Αττικής, η Περιφέρεια Κρήτης, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Κρητικών Σωματείων, η Παγκρήτιος Ένωσις Αθηνών, το Εθνικό Ίδρυμα «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», η Κρητική Εστία, η Αδελφότητα Κρητών Πειραιά «Η Ομόνοια» και τα Κρητικά Σωματεία της Αττικής.

 

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλία από τον Γιώργο Γραμματικάκη, πρ. Πρύτανη Πανεπιστημίου Κρήτης, μουσικές παραστάσεις, λαϊκό ορατόριο, ριζίτικα τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς από δεκάδες χορευτικά συγκροτήματα, ενώ θα συμμετέχουν οι ηθοποιοί Μαρία Τζομπανάκη, Μαρία Σπαντιδάκη και Νίκος Βερλέκης καθώς και καλλιτέχνες Κρητικής μουσικής.

Την εκδήλωση που σκηνοθετεί ο Μιχάλης Αεράκης, σε σκηνικά της Βάλιας Μαργαρίτη θα παρουσιάζει ο Γιώργος Βιτώρος.

To πρόγραμμα της εκδήλωσης θα διανεμηθεί εκεί και περιλαμβάνει, εκτός από τη συμμετοχή  των Κρητικών Σωματείων  και τη συμμετοχή της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, με ηπειρώτικη μουσική κομπανία και 10 χορευτικά από τους Συλλόγους μέλη της, στην Αττική.

Αναδημοσίευση

Το σωματίδιο του Θεού / κι όμΩς κινείται - Χαΐνης Δ. Αποστολάκης

Επιστρέφει στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη για 3 τελευταίες παραστάσεις (9, 10 και 11 Δεκεμβρίου 2013) "Το σωματίδιο του Θεού (The God’s particle)" από την ομάδα «κι όμΩς κινείται» βασισμένο σε κείμενα του Χαΐνη Δ. Αποστολάκη. Στην συγκεκριμέμη παράσταση έχω αναφερθεί και σε παλαιότερη ανάρτησή μου φέτος γι' αυτό δεν θα επεκταθώ απλά σας προτείνω να πάτε!!

Χώρος: Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη

Ώρα έναρξης παράστασης: 21:00

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

Τιμή εισιτηρίου:10 €

Δημοτικός Κινηματογράφος Καλλιθέας "ΚΑΛΥΨΩ": Κινηματογραφικό αφιέρωμα για τα 40 χρόνια από το θ...

Δημοτικός Κινηματογράφος Καλλιθέας "ΚΑΛΥΨΩ": Κινηματογραφικό αφιέρωμα για τα 40 χρόνια από το θ...: Η Πρεσβεία της Χιλής και ο Δήμος Καλλιθέας διοργανώνουν Κινηματογραφικό αφιέρωμα  για τα 40 χρόνια από το θάνατο του Σαλβαδόρ Αλιέντε στο...

Σαν σήμερα πριν από 38 χρόνια

Προ καιρού έπεσαν στα χέρια μου τα φύλλα των εφημερίδων "ΒΗΜΑ" και "ΕΣΤΙΑ" της 5ης Νοεμβρίου 1975 (!) Τιμή φύλλου δρχ. 5 παρακαλώ..!!! Εν μέσω της δίκης για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, βλ. το παρακάτω άρθρο του Νίκου Κακαουνάκη:

Εφημερίδα "Το Βήμα"

 ...τον Τύπο απασχολούσαν και έτερα ενδιαφέροντα και φλέγοντα ζητήματα όπως τα ακόλουθα:

Εφημερίδα ΕΣΤΙΑ (5/11/1975)

Εφημερίδα "ΕΣΤΙΑ"

Τα σχόλια δικά σας...

"900 χιλιόμετρα οδοιπορικό. Γαλλία - Ισπανία -Ατλαντικός με τα πόδια"

Φέτος έκανα ένα ταξίδι που πάντα ήθελα να κάνω. Ή σχεδόν πάντα. Τουλάχιστον από τότε που θυμάμαι τον Δημήτρη Χόρν στην ταινία "Μια ζωή την έχουμε" να ονειρεύεται "το ταξίδι στα Κύθηρα" κοιτώντας τον πίνακα του Ζαν Αντουάν Βατώ. Το δικό μου "ταξίδι στα Κύθηρα" δεν διέψευσε τις προσδοκίες μου. Γι' αυτό και έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με το νησί. Με την καλή έννοια. 

Στα Κύθηρα ανακάλυψα πολλά. Ανακάλυψα ομορφιά, γαλήνη, απλότητα, όμορφους ανθρώπους. Ανάμεσα σε όλα τα ωραία που είδα και έκανα, επισκέφθηκα και το μοναστήρι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας για να προσκυνήσω τη Χάρη της. Στην επιστροφή με το αυτοκίνητο, στη μέση του πουθενα, συναντήσαμε μια παρέα κοριτσιών που κατευθύνονταν πεζές προς το μοναστήρι. Ο συνοδός μας, Κυθήριος στην καταγωγή, μας είπε ότι άνθρωποι έρχονται απ' όλα τα μέρη της Ελλάδας και όχι μόνο, για να προσκηνύσουν την Παναγία. Πολλοί έχουν κάνει τάμα να πάνε περπατώντας στο μοναστήρι, όπως τα κορίτσια που προσπεράσαμε. Αρκετοί απ' τους προσκυνητές, ξεκινούν κατευθείαν αφού φτάσουν με το καράβι στο Διακόφτι, όπου βρίσκεται το λιμάνι των Κυθήρων, παρόλη την κούρασή τους. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα πολύ να το κάνω κι εγώ αυτό κάποια στιγμή. 

Αυτά σκεφτόμουν προχθές όταν έπεσε στα χέρια μου το 13ο τεύχος του ένθετου περιοδικού "Γεωδρόμιο" της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Επενδυτής". Στο περιοδικό υπάρχει ένα ιδιαίτερα αξιόλογο αφιέρωμα 60 σελίδων του Βαγγέλη Πρωτόπαππα για το Camino de Santiago de Compostela, δηλαδή τον δρόμο του Αγίου Ιακώβου, μια από τις πιο γνωστές προσκυνηματικές διαδρομές στον κόσμο. Η διαδρομή Διακόφτι - Μονή Παναγίας Μυρτιδιώτισσας βέβαια σαν απόσταση δεν έχει καμμία σχέση με το Camino Francés που περιγράφεται στο περιοδικό αλλά ο σκοπός του περπατήματος είναι ο ίδιος. 

Γεωδρόμιο τεύχος 13ο (εξώφυλλο)

Η πόλη Santiago de Compostela (Compostela από το "Campo de Estrellas" που σημαίνει "η γή των αστεριών") με τον ομώνυμο ναό της βρίσκονται στην επαρχία της Λα Κορούνια, στην Γαλικία (Βόρεια Ισπανία). Ο ναός αποτελεί δείγμα ρωμανικής αρχιτεκτονικής με προσμίξεις από διάφορους άλλους μεταγενέστερους ρυθμούς όπως το μπαρόκ. Το 1985 μάλιστα, το Camino, αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την Ουνέσκο. 

Για το Camino και τη σημασία που έχει σαν διαδρομή αλλά και προσκυνηματικός τόπος για τους Ισπανούς αλλά και τους καθολικούς όπου γής γενικότερα, άκουσα πρώτη φορά σε μάθημα στο πανεπιστήμιο. Λέγεται ότι οι προσκυνητές χρησιμοποιούσαν σαν οδηγό την νύχτα τη "Γαλακτώδη οδό", το γαλαξία στον οποίο ανήκει ο πλανήτης μας και το ηλιακό μας σύστημα, γνωστή στην Ελλάδα και ως Iορδάνης ποταμός (έτσι τον λέει και ο μπαμπάς μου). Στα αγγλικά είναι γνωστός ως Milky way και στα λατινικά ως Via Lactea.

Υπάρχουν πολλές διαδρομές που οδηγούν στο Santiago de Compostela. Η κυριότερη είναι η γαλλική διαδρομή (camino francés). Στον χάρτη που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλες τις διαδρομές εντός της Ισπανίας. 

Διαδρομές προς το Santiago de Compostela ξεκινούν και από Ευρώπη, Αμερική αλλά και άλλες ηπείρους, Αν κάποτε βρεθείτε στο εξωτερικό και δείτε το παρακάτω σχέδιο με το κοχύλι σημαίνει ότι αυτή η διαδρομή οδηγεί στο Santiago de Compostela: 

Ο Βαγγέλης Πρωτόπαππας, πολυπράγμων σαν χαρακτήρας αλλά καθόλου "πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης" που λένε, ακολούθησε τη γαλλική διαδρομή και αυτή του την εμπειρία μας καταθέτει με λιτό και ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο στο ένθετο. Παραθέτω ένα πολύ μικρό αλλά χαρακτηριστικό απόσπασμα:

Το Καμίνο για μένα ήταν τέσσερα πράγματα. 

Πρώτον, μια άμεση επαφή με τη φύση της Ιβηρικής χερσονήσου, τα βουνά της, τα δάση της, τους κάμπους και τα χωράφια της.  

Δεύτερον, μια βαθιά γνωριμία με τον πολιτισμό της Ισπανικής γης, με την αρχιτεκτονική των μεγάλων της πόλεων και την απλότητα των μικρών χωριών της, τα ήθη και τα έθιμα της, τις μουσικές της, τα εδέσματα της. 

Τρίτον, η γνωριμία με ανθρώπους από όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου αφού γνώρισα ανθρώπους από την Ιαπωνία, την Κίνα,  την Κορέα και την Ινδονησία μέχρι το Μεξικό, τη Βολιβία, το Περού και τη Βραζιλία. 

Όμως το πιο δυνατό και σημαντικότερο στοιχείο του περπατήματος ήταν αυτή η μοναδική πολύ ιδιαίτερη και βιωματική σχέση που αναπτύσσει κάθε άνθρωπος με τον εαυτό του. Εδώ τα βήματα σου γίνονται «κλειδιά» που ανοίγουν σκονισμένες πόρτες και οδηγούν σε ανυποψίαστα δωμάτια. Περπατώντας μαθαίνεις και τακτοποιείς. Αμβλύνεις τα όρια σου, αφού συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνο αυτό που σου δείχνει ο καθρέφτης της καθημερινότητας που έχεις επιλέξει να ονομάζεις «ο εαυτός μου», «η ζωή μου».

Τα λόγια αυτά μου φέρνουν στο νου το πολύ αγαπημένο μου ποίημα Caminante (Οδοιπόρε) του Antonio Machado. Θα κλείσω την ανάρτησή μου με μερικούς στίχους:

Caminante, son tus huellas
el camino, y nada más;    
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.  

Οδοιπότε, τα χνάρια σου είναι
ο δρόμος, και τίποτ' άλλο

οδοιπόρε, δεν υπάρχει δρόμος

ο δρόμος φτιάχνεται περπατώντας...