Αναμνήσεις από μια βραδιά με τον Λάκη..

Από μικρή είχα μεγάλη αγάπη στα τραγούδια του νέου κύματος. Μου άρεσε και με συγκινεί ακόμα η ευαισθησία που αποπνέουν. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου θυμίζουν καλοκαίρι. Αγαπημένοι καλλιτέχνες ο Μιχάλης Βιολάρης, η Καίτη Χωματά, η Ρένα Κουμιώτη, η Πόπη Αστεριάδη και ο Λάκης Παππάς. Μόλις διάβασα χθες στο internet ότι ο Λάκης Παππάς έφυγε από κοντά μας, θυμήθηκα μια βραδιά πριν αρκετά χρόνια στον Βοτανικό, νομίζω ότι ήταν στον πολυχώρο "Αθηναϊς".. Εκείνο που θυμάμαι πολύ καλά πάντως ήταν ότι στην παρέα μου ήταν καλεσμένος ο Λάκης Παππάς, ο οποίος έτυχε να καθίσει δίπλα μου όλο το βράδυ. Ήταν σε μια παράσταση του Γιώργου Μαρίνου -θυμάμαι πως επρόκειτο για μουσικό γεγονός εκείνη τη χρονιά, καθώς ο Μαρίνος είχε περιορίσει τις εμφανίσεις του πλέον- και ο Λάκης ήταν εκεί. Ευγενής, πολύ διακριτικός στο λόγο του και προστατευτικός στις κινήσεις του. Θυμάμαι πως μου γέμιζε το ποτήρι κρασί όταν άδειαζε καθώς και ότι πρόσεχε να μην έρχεται πάνω μου ο καπνός του τσιγάρου του. Στο τέλος της βραδιάς πήγε να συγχαρεί το Γιώργο Μαρίνο και όταν φύγαμε θυμάμαι τη λεπτότητά του. Άνοιγε τις πόρτες για να περάσουν πρώτες οι κυρίες της παρέας. Δεν τον ξαναείδα από τότε αν και ήξερα ότι κάπου κάπου εμφανιζόταν σε ένα μαγαζάκι.. Δεν με έβγαλε ο δρόμος όμως και ομολογώ πως τώρα -κατόπιν εορτής πάντα- το μετανιώνω. Ωστόσο, διατηρώ μια πολύ γλυκιά ανάμνηση γι' αυτόν τον άνθρωπο και πραγματικά νιώθω πολύ τυχερή που έτυχε να τον γνωρίσω. Η αξιοπρέπεια που εξέπεμπε σαν καλλιτέχνης έβγαινε και στην καθημερινότητά του. 

Θα κλείσω με το τραγούδι "Έκτορας και Ανδρομάχη" σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη και μουσική Μάνου Χατζιδάκι, από τα αγαπημένα μου του Λάκη:

Στρατιώτη μου, τη μάχη θα κερδίσει,
όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει.
Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει,
στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει...

Παρουσίαση του νέου δίσκου του Ηλία Ζούτσου με τίτλο "Ρίζα"

Καλώς ή κακώς κανείς δεν τα ξέρει όλα. Καλώς ή κακώς καθημερινά μαθαίνουμε και ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Κι εδώ κρύβεται ένα μέρος της μαγείας αυτού που λέγεται ζωή. Ωστόσο, σας έχει τύχει να στεναχωρηθείτε γιατί αργήσατε να ανακαλύψετε κάτι; Να λυπηθείτε για το χρόνο που πήγε χαμένος αγνοώντας ότι υπάρχει αυτό το κάτι; Απ’ την άλλη πάλι, ο λαός μας λέει «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Κάτι παραπάνω ξέρει..

Η εισαγωγή αυτή αφορά την κρητική μουσική και την σχέση μου μαζί της. Οι καλλιτέχνες που επιλέγω να ακούω, οι σκοποί και οι μαντινάδες που μου αρέσουν δεν είναι υπόδειξη ή συμβουλή κάποιου, ποτέ δεν πήγα με το «ρεύμα» που λένε. Πάντα εμπιστευόμουν το ένστικτό μου καθώς και το συναίσθημά μου. Έτσι και πέρσι στη συναυλία του Βασίλη Σκουλά στο Ηρώδειο. Εκείνο το βράδυ, μεταξύ άλλων, με είχε εντυπωσιάσει ένας καλλιτέχνης τον οποίο ονόμασα «κοπέλι – ορχήστρα». Βιολί, λύρα, μαντολίνο, λαούτο, ούτε που θυμάμαι πόσα όργανα έπαιξε εκείνο το βράδυ.. Η ευκολία με την οποία μεταπηδούσε απ’ το ένα όργανο στο άλλο με άφησε άναυδη. Μετά το πέρας της συναυλίας πήγαμε με την παρέα μου και του μιλήσαμε. Ο Ηλίας Ζούτσος, γιατί γι’ αυτόν πρόκειται, εκτός από ταλαντούχος καλλιτέχνης αποδείχθηκε και πολύ απλός σαν άνθρωπος. Και αυτή μου η εντύπωση ενισχύθηκε αργότερα από τις δυο κουβέντες που ανταλλάξαμε στις τυχαίες συναντήσεις που είχαμε κατά καιρούς αλλά και στην παρουσίαση του πρώτου του cd «Σημείο» στο Σταυρό του Νότου. Μέχρι τότε βέβαια είχα μάθει περισσότερα για τον μουσικό Ηλία και τις κλασικές του σπουδές σε Ελλάδα και εξωτερικό οπότε δεν με ξάφνιασε όταν τον άκουσα να τραγουδάει το περίφημο και πολυαγαπημένο μου tango “Por una cabeza” του Carlos Gardel ¡en español por supuesto! = στα ισπανικά φυσικά! Εκείνο το βράδυ συνέβησαν και πολλά άλλα ωραία, όπως η εμφάνιση-έκπληξη της υπέροχης Μαρίας Αναματερού, αξίζει ωστόσο να αναφερθώ πως η παρέα μου κι εγώ ξεχωρίσαμε την πιανίστρια Κατερίνα Ζούτσου, την αδελφή του Ηλία. Τυχαίο; Δε νομίζω. Όπως και να' χει, ήταν μια μουσική βραδιά που ικανοποίησε άπαντες στην παρέα μου.

Δυστυχώς από τότε δεν μπόρεσα να παραβρεθώ σε κάποια από τις εμφανίσεις του Ηλία. Να είμαστε καλά αυτό θα αλλάξει αυτή την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου, όπου ο Ηλίας θα παρουσιάσει στο «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο Upstage» τη νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Ρίζα». Μαζί του στο λαούτο θα είναι ο Γιάννης Ξυλούρης (Ψαρογιάννης), αδελφός του μεγάλου Νίκου Ξυλούρη, ο οποίος με το δίσκο «Ρίζα» επιστρέφει στη δισκογραφία μετά από αρκετά χρόνια. Εκτός από τον καινούργιο δίσκο θα παρουσιάσουν τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας του Ψαρογιάννη αλλά και από τον πρώτο δίσκο του Ηλία, το «Σημείο». Είμαι σίγουρη ότι αξίζει τον κόπο να ακούσει κανείς τι έχει να μας πει αυτή η ζυγιά. Ιδού μια πρώτη γεύση:

Ηλίας Ζούτσος - Για μιά φιλιά

Περισσότερες πληροφορίες για τον Ηλία Ζούτσο, τη δουλειά του και τις εμφανίσεις του μπορείτε να βρείτε εδώ:

http://www.iliaszoutsos.gr/

Και εδώ μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για την παρουσίαση της «Ρίζας» την Παρασκευή:

http://www.gialino.gr/music/ilias-zoutsos-psarogiannis/

Α! και απόψε μπορείτε να τους ακούσετε ζωντανά Στο κόκκινο fm 105,5 μαζί με τον Παναγιώτη Κατσικιώτη (Τσίκο) που τους συνοδεύει στα κρουστά, στον αέρα των εκπομπών "Ο Αόρατος θίασος" του Γιώργη Ξυλούρη (21:00-22:00) και "Πλανόδιες Μουσικές" του Κώστα Θωμαΐδη (22:00-23:00). 

http://stokokkino.gr/

Εκδήλωση της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά "Η ΟΜΟΝΟΙΑ" με το Βασίλη Σκουλά

Αυτή την Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου, στις 19:00 στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά η Αδελφότητα Κρητών Πειραιά «Η ΟΜΟΝΟΙΑ» διοργανώνει επετειακή, πολιτιστική, μουσικοχορευτική εκδήλωση – συναυλία με τον γνωστό καλλιτέχνη Βασίλη Σκουλά για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει και παρουσίαση αρχειακού υλικού της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ». 

Η Αδελφότητα Κρητών Πειραιά ιδρύθηκε το 1880 και είναι το αρχαιότερο και ιστορικότερο Σωματείο Κρητών. Το αρχείο της Αδελφότητας, περιλαμβάνει ανεκτίμητους ιστορικούς θησαυρούς, όπως χειρόγραφες επιστολές του Εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου και σπάνιες φωτογραφίες εποχής. 

Ιδού και η πρόσκληση:

Πηγές:

Εβδομαδιαία Πολιτική - Οικονομική - Ναυτιλιακή - Φιλολογική εφημερίδα "Η Φωνή των Πειραιωτών": http://fonipeiraioton.blogspot.gr/

Ιστοσελίδα Αδελφότητας Κρητών Πειραιά: http://www.akpo.gr/

Παρουσίαση της νέας δισκογραφικής δουλειάς του Αντώνη Μαρτσάκη

Αύριο Δευτέρα 3 του Φλεβάρη στις 20:00, ο Αντώνης Μαρτσάκης με το συγκρότημά του θα παρουσιάσει στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο κρητικό κέντρο «Ομαλός» τη νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Τση χώρας και τση ρίζας».

Η περιγραφή που ακολουθεί προέρχεται από την ιστοσελίδα της εταιρείας   ΑΕΡΑΚΗΣ - ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ & ΣΕΙΣΤΡΟΝ που έχει κάνει και την παραγωγή του cd:

Ο καλλιτέχνης (με το βιολί και το τραγούδι του), συνεχίζει το δρόμο της κρητικής μουσικής παράδοσης μένοντας πάντα πιστός στο ύφος αλλά και το ήθος της. Ξεκινώντας από την «κισσαμίτικη σχολή του βιολιού» αλλά και τα ριζίτικα τραγούδια ως βιωμένη εμπειρία και αντίληψη ζωής, αντλεί στοιχεία και υπηρετεί πολλές από τις επιμέρους παραδοσιακές εκφράσεις ολόκληρης της Κρήτης (που εξερευνά συνεχώς στα Χανιά, το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο και το Λασίθι).Στο νέο του CD κινείται σε δύο κύριες κατευθύνσεις: α) προτείνει νέες δικές του συνθέσεις και εκτελεί παραδοσιακές μελωδίες και β) ερμηνεύει παραδοσιακά ριζίτικα τραγούδια.

Ο Αντώνης Μαρτσάκης πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία από το Κρητικό μουσικό εργαστήρι – Αεράκης & Σείστρον με το έργο του «Και του καιρού και πάντα», που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στα μουσικά μας πράγματα. Στο νέο του CD «Τση χώρας και τση ρίζας» συμβάλλει με το κύρος και τη σπουδαία φωνή του ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης και εκλεκτοί μουσικοί όπως οι: Μιχάλης Σταυρακάκης (μαντολίνο),Νίκος Στρατάκης (μαντολίνο), Φραγκίσκος Μπαλτζάκης (ασκομαντούρα, νταουλάκι), Κώστας Μαρκάκης (κιθάρα) και βεβαίως ο μόνιμος συνεργάτης του Νίκος Μαρεντάκης (λαγούτο).

Τις νέες συνθέσεις του CD ντύσανε με στίχους σημαντικοί στιχουργοί όπως οι Ανδρέας Στυλιανουδάκης, Γιώργος Κουτάντος, Ζαχαρίας Παπαδάκης, Σπύρος Πανηγυράκης, Δέσποινα Σπαντιδάκη, Θεόφιλος Χριστουλάκης, Κώστας Χαρ. Πλευράκης. Στα ριζίτικα τραγούδια ερμηνεύονται ανώνυμα παραδοσιακά έργα, αλλά και επώνυμες δημιουργίες των παλαιών καλλιτεχνών Γιώργη Κουτσουρέλη - Νικόλα Τζέγκα καιΜπάρμπα-Μπατζελιού. Οι Νίκος Μαρεντάκης, Στεφανής Τσόντος, Θεόδωρος Τσουρουπάκης, Κωνσταντίνος και Στυλιανός Λιουδάκης συνοδεύουν τον Αντώνη σε ένα από τα ριζίτικα τραγούδια.

CD 1 1. Είμαι μιας άλλης εποχής 5.23 Μουσική: Αντώνης Μαρτσάκης Στίχοι: α) Ανδρέας Στυλιανουδάκης, β) Γιώργος Κουτάντος Τραγούδι: Αντώνης Μαρτσάκης, Χαράλαμπος Γαργανουράκης 2. Σταγόνες απ’ τη θάλασσα 5.37 Μουσική: Αντώνης Μαρτσάκης, στίχοι: Ζαχαρίας Παπαδάκης 3. Σητειακές κοντυλιές 5.18 Μουσική: Παραδοσιακή, στίχοι: Σπύρος Πανηγυράκης 4. Ώστε ν’ αστράφτει το σπαθί 3.39 Μουσική: Αντώνης Μαρτσάκης, στίχοι: Δέσποινα Σπαντιδάκη 5. Μέρα που δε μίλησες 5.03 Μουσική: Αντώνης Μαρτσάκης, στίχοι: Θεόφιλος Χριστουλάκης 6. Πρώτος καημός 4.26 Μουσική, στίχοι: Αντώνης Μαρτσάκης 7. Αμαριώτικες κοντυλιές 6.03 Μουσική: Παραδοσιακή, στίχοι: Σπύρος Πανηγυράκης 8. Το κάθε κύμα που’ ρχεται 3.48 Μουσική: Αντώνης Μαρτσάκης, στίχοι: Κώστας Χαρ. Πλευράκης 9. Παινέματα της νύφης 5.33 Μουσική, στίχοι :Παραδοσιακοί 10. Μαλεβυζιώτης ή Πυρρίχης (ορχηστρικό) 9.46 Μουσική: Παραδοσιακή CD 2 – ΡΙΖΙΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ (ΑΣΜΑΤΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΚΡΗΤΗΣ) 1. Τα Χελιδόνια τσοι βλαχιάς 8.35 Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί 2. Χίλιως καλώς το βρήκαμε 13.42να μεταβείτε στην  Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί Τραγουδούν: Αντώνης Μαρτσάκης, Νίκος Μαρεντάκης, Στεφανής Τσόντος, Θεόδωρος Τσουρουπάκης, Κωνσταντίνος κ Στυλιανός Λιουδάκης 3. Ήθελα και να κάτεχα τη στέλιωση του κόσμου 5.23 Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί 4. Ένας βοσκός καλός βοσκός 5.24 Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί 5. α) Σαν αποθάνω θάψτε με β) Καστελλιανός συρτός 4.56 α) Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί β) Μουσική: Γεώργιος Κουτσουρέλης στίχοι: Θεόφιλος Χριστουλάκης 6. α) Δείξε μου χάρε το στρατί β) Αζωγυριανός συρτός 8.42 α) Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί β) Μουσική: Νικόλαος Τζέγκας στίχοι: Γιώργης Μπερτσελής 7. Ο Γιάννης με το Ήλιο 2.41 Μουσική, στίχοι: Παραδοσιακοί 8. Δασκαλογιάννης (Ηρωικό άσμα) 6.24 Μουσική: Παραδοσιακή, στίχοι: Μπάρμπα-Μπατζελιός Για να ακούσετε κάποια από τα τραγούδια μπορείτε να μεταβείτε στο κανάλι της εταιρίας στο youtube: ΑΕΡΑΚΗΣ Φροντισμένη και μερακλίδικη δουλειά με εκλεκτές συνεργασίες. Κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι τα τραγούδια αυτά να ακούγονται στα πανηγύρια που γίνονται στην Κίσσαμο το καλοκαίρι. Εξέλιξη της κρητικής παραδοσιακή μουσικής με την σωστή της έννοια. Η παρακάτω φωτογραφία είναι από την πρώτη παρουσίαση του cd στο δισκοπωλείο του Αεράκη στο Ηράκλειο και την αφιερώνω στον μπαμπά μου:

Εφυγε από τη ζωή ο θρυλικός Καλλίνος

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα www.patris.gr/

Έφυγε μια θρυλική μορφή της Μάχης της Κρήτης και της Αντίστασης

Τελευταίο αντίο χθες στον Θεόδωρο Καλλίνο ή Αμάρμπεη

Μια ιστορική προσωπικότητα για την Κρήτη κι ένας ήρωας της Αντίστασης, ο Θεόδωρος Καλλίνος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 100 ετών. 
Ο Θεόδωρος Καλλίνος ή Αμάρμπεης υπήρξε θρυλική μορφή για τη Μάχη της Κρήτης, καθώς ηγήθηκε ενός λόχου στο μοναδικό νικηφόρο αγώνα των Ελλήνων στο νησί, τη Μάχη Κοψά.
Σε ηλικία 27 ετών, υπολοχαγός τότε, κατόρθωσε και συγκέντρωσε 150 περίπου στρατιώτες και τους οδήγησε στη νίκη. Η κινητήριος δύναμη ήταν ο όρκος που είχε δώσει ότι θα υπηρετήσει την πατρίδα του μέχρις εσχάτων και το «μυστικό» της επιτυχίας το γεγονός ότι αψήφησε το θάνατο και στάθηκε όρθιος, έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του. Ο Θεόδωρος Καλλίνος είχε μιλήσει για τη δράση του στη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην “Π” και την Κατερίνα Μυλωνά, περιγράφοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις μάχες στο νησί. 

Σύμφωνα με τις διηγήσεις του, μόλις πάτησε το πόδι του στην Κρήτη, παρουσιάστηκε στο φρούραρχο και του ζήτησε να αναλάβει κάποιο τμήμα. Η απάντηση που έλαβε τον ξάφνιασε δυσάρεστα, του είπε ότι δεν υπάρχει τμήμα. Σε μία βδομάδα, λοιπόν, κατάφερε και οργάνωσε ένα λόχο από 150 με 160 Κρητικούς και όχι μόνο. Ξαναπήγε στο φρούραρχο, ο οποίος δεν πίστεψε αμέσως ότι είχε καταφέρει κάτι τέτοιο, και του ζήτησε όπλα. Με τα πολλά πήρε από την αποθήκη μερικά τουφέκια. Δεν είχε περάσει πολύς καιρός, όταν του ζητήθηκε να αναλάβει μια αποστολή, να φτάσει σε μια τοποθεσία από όπου θα είχε την δυνατότητα να καλύψει την ανατολική πλευρά του Ηρακλείου από αποβάσεις από αέρα και θάλασσα. «Νύχτα, περάσαμε το Ηράκλειο, βγήκαμε σε μια τοποθεσία, που αργότερα έμαθα ότι λέγεται Κακό Όρος, και πραγματικά είναι κακό… Όταν το είδα κατάλαβα τι μας περιμένει άμα ξημερώσει …γυμνό, βραχώδες, χωρίς νερό», περιγράφει. Η εντολή που έδωσε στους στρατιώτες του ήταν να σκάψουν με πέτρες μία τρύπα, όπου θα ρίχνονταν όταν έρχονται τα αεροπλάνα των Γερμανών. Αυτή η κίνηση αποδείχθηκε σωτήρια αφού για πολλές ώρες δεν υπήρχαν καν τραυματισμοί. Όμως, κάποια στιγμή, τον φωνάζει ο παρατηρητής, «και βλέπουμε το ωραίο αλλά θανατηφόρο θέαμα, μπροστά τα καταδιωκτικά αεροπλάνα τα γερμανικά να πολυβολούν, να ρίχνουν χειροβομβίδες και να βομβαρδίζουν όλη την πεδιάδα του Κοκκίνη Χάνι και την πεδιάδα Γούρνες Γούβες, και αφού έγινε αυτή η προπαρασκευή για να εξοντωθεί ο,τι ζωντανό υπήρχε εκεί, κατόπιν άρχισαν να έρχονται τα μεταγωγικά αεροπλάνα με την υποστήριξη και καταδιωκτικών και βομβαρδιστικών και άρχισαν να ρίχνουν … ωραίο θέαμα να βλέπει κανείς να πέφτουν τα αλεξίπτωτα», περιγράφει την πιο δύσκολη στιγμή της Μάχης Κοψά. Αμέσως, διέταξε τους στρατιώτες με αργούς σχηματισμούς προσπέραση τροχάδην να καταλάβουν το αντέρεισμα για να χτυπήσουν τους αλεξιπτωτιστές που έπεσαν. Την εντολή ακολούθησαν οι 70 διότι οι υπόλοιποι σκόρπισαν στα αμπέλια και ήρθαν μετά τη μάχη. Ο Θ. Καλλίνος τους δικαιολογεί για αυτή τους τη στάση. Ανέβηκαν, λοιπόν, 70 περίπου στρατιώτες με μοναδικό όπλο τα τουφέκια, αποφάσισε να κάνουν ομαδικά πυρά, «οι αλεξιπτωτιστές μας κορόιδευαν αλλά διαπίστωσαν ότι εκεί υπάρχει στρατιωτικό τμήμα και αφού ανασυντάχθηκαν ανέπτυξαν ένα τμήμα με 70- 80 αλεξιπτωτιστές για να αντιμετωπίσει το δικό μου και να μπορέσει η κύρια δύναμη να κινηθεί παραλιακά προς το αεροδρόμιο», περιγράφει. Τη νύχτα, οι Γερμανοί προωθήθηκαν από το πρώτο μέρος που ήταν ο λόφος του Κοψά και το πρωί παρουσιάστηκαν χωρίς να τους αντιληφθούν οι Έλληνες στρατιώτες. Αιφνιδιαστικά, άρχισαν καταιγισμό πυρών με τα ομαδικά και ατομικά αυτόματα που είχαν, κατέλαβαν την πρώτη διμοιρία και οι άλλες από τα πολλά πυρά υποχώρησαν προς τον Προφήτη Ηλία. Τότε, ο Θ. Καλλίνος βρέθηκε στα πενήντα μέτρα από τους αλεξιπτωτιστές, πήρε ένα τουφέκι και σηκώθηκε όρθιος, αποφασισμένος να σκοτωθεί για να μην τον συλλάβουν αιχμάλωτο. «Οι σφαίρες σφύριζαν δεξιά, από πάνω μου …δε με έπαιρνε ούτε μία. μπορούσαν να με σκοτώσουν φαίνεται ότι δε με σκόπευαν. Γιατί; Φαίνεται ότι ο διοικητής των αλεξιπτωτιστών όταν είδε αυτό το φαινόμενο ή τους έδωσε διαταγή «μην τον σκοπεύετε να τον πιάσουμε ζωντανό αιχμάλωτο» ή και το άλλο ενδεχόμενο, ένας, ο οποίος υπερασπίζεται την πατρίδα κατά αυτό τον τρόπο, έτοιμος να σκοτωθεί, δεν πρέπει να σκοτωθεί…», αναφέρει. Με τη στάση του αυτή, οι στρατιώτες του, ενεθάρρυναν και έριξαν μια χειροβομβίδα στους Γερμανούς. Η διμοιρία αιχμαλωτίστηκε και ο εχθρός υποχώρησε και άφησε πίσω του ένα πολυβόλο γερμανικό. Ο Θ. Καλλίνος άρχισε να βάλλει εναντίον των Γερμανών, οι στρατιώτες άρπαξαν αιφνιδιαστικά από τους αλεξιπτωτιστές τα αυτόματά τους και άρχισαν να σκοτώνουν… Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν 22 νεκροί Γερμανοί και 40 αιχμάλωτοι! Πρόκειται για τη μοναδική, νικηφόρα, περίπτωση στη Μάχη της Κρήτης! Από τη μεριά των Ελλήνων, ουσιαστικά, δεν υπήρχαν απώλειες. 

Έχω αναφερθεί και σε προηγούμενη ανάρτησή μου στο ντοκυμαντέρ του Κώστα Μαμαλάκη "Οι κάλυκες του λόφου". Επειδή η επανάληψη -αν και κουραστική για μερικούς- βοηθά πολύ να διατηρήσουμε τη μνήμη ζωντανή, παρακάτω αναρτώ και πάλι το σύνδεσμο με το ντοκυμαντέρ. Για τον κ. Καλλίνο τι να πω.. Μιλάνε οι πράξεις του. Άντρας σωστός και πατριώτης όχι στα λόγια αλλά στα έργα. Σπανίζουν αυτά στις μέρες μας.. Απ' τους ανθρώπους που θα θυμόμαστε. Μεγάλο πράγμα αυτό γιατί όπως λέει και η δασκάλα μου, πεθαίνουν μόνο αυτοί που λησμονούνται..

"IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο"

Αναδημοσίευση από: http://www.theatro.gr/index.php?template=more&article_id=484&language=gr

Η ομάδα κι όμΩς κινείται παρουσιάζει μια ακόμα εκδοχή της παράστασης:
"IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο" 28 και 29 Δεκέμβρη 21:30 στο θέατρο Αλκμήνη (Aλκμήνης 12).
Η παράσταση σε αυτή της τη μορφή παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Novog Circusa στο Ζαγκρεμπ (Νοέμβριος 2013).

IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο με αφορμή το 3ο μέρος της Commedia του Dante Aliguieri

Κίνηση
Κι όμΩς κινείται σε συνεργασία με τους Τόμπορη Χρόνη, Μερεντίτη Αγγελική και Πατεράκη Σπύρο.
Μουσική σύνθεση και ερμηνεία: Αντωνίου Κλέων
Φως: Αθανασοπούλου Μαρία
Σκηνικός Χώρος: Bentancor Camilo
Κοστούμι: Μάνεση Αγγελική
Μουζάκη Φανή
Ερμηνεία:
Λινάρδου Αντιγόνη
Μαλκότσης Ερμής
Μερεντίτη Αγγελική
Πατεράκης Σπύρος
Σουγιουλτζή Χριστίνα
Τόμπορης Χρόνης

Τρέιλερ παράστασης: vimeo.com/76779286

Ευχές

Σε κάποιο παιδικό σταθμό, κάπου στην Αθήνα, η νηπιαγωγός ζήτησε από κάθε παιδάκι να της πει μια ευχή για να τη γράψει πάνω σε ένα χάρτινο αγγελάκι, αστεράκι ή ότι άλλο παραπέμπει σε Χριστούγεννα και με αυτό τον τρόπο να στολίσουν έτσι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αυτό είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που στόλισαν τα παιδάκια:

Άλλο παιδάκι είπε: "Εύχομαι υγεία σε όλο τον κόσμο". Άλλο είπε: "Εύχομαι ειρήνη και αγάπη". Η μικρή Δήμητρα είπε (και έγραψε και το όνομά της από κάτω) αυτό που βλέπετε παρακάτω.. Η απλότητα σε όλο της το μεγαλείο: 

Μαζί με τις ευχές μου για καλά Χριστούγεννα και για μια ευτυχισμένη νέα χρονιά με υγεία και λιγότερα προβλήματα για όλους μας, ειδικά σε εσάς που είστε από την Κρήτη και φέτος δεν θα την επισκεφθείτε για τις γιορτές, σας εύχομαι να πάτε στην Κρήτη το συντομότερο!!!

Υ.Γ. Συγχαρητήρια στους γονείς της μικρής Δήμητρας!!!