Η Κρήτη λέει είναι νησί, μα για το χαρτογράφο. Για μένα είναι η ΖΩΗ όξω από τον τάφο... (Αγνώστου)

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

"IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο"

Αναδημοσίευση από: http://www.theatro.gr/index.php?template=more&article_id=484&language=gr

Η ομάδα κι όμΩς κινείται παρουσιάζει μια ακόμα εκδοχή της παράστασης:
"IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο" 28 και 29 Δεκέμβρη 21:30 στο θέατρο Αλκμήνη (Aλκμήνης 12).
Η παράσταση σε αυτή της τη μορφή παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Novog Circusa στο Ζαγκρεμπ (Νοέμβριος 2013).

IL paRЯaiso /προς τον παράδεισο με αφορμή το 3ο μέρος της Commedia του Dante Aliguieri

Κίνηση
Κι όμΩς κινείται σε συνεργασία με τους Τόμπορη Χρόνη, Μερεντίτη Αγγελική και Πατεράκη Σπύρο.
Μουσική σύνθεση και ερμηνεία: Αντωνίου Κλέων
Φως: Αθανασοπούλου Μαρία
Σκηνικός Χώρος: Bentancor Camilo
Κοστούμι: Μάνεση Αγγελική
Μουζάκη Φανή
Ερμηνεία:
Λινάρδου Αντιγόνη
Μαλκότσης Ερμής
Μερεντίτη Αγγελική
Πατεράκης Σπύρος
Σουγιουλτζή Χριστίνα
Τόμπορης Χρόνης

Τρέιλερ παράστασης: vimeo.com/76779286



Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Ευχές

Σε κάποιο παιδικό σταθμό, κάπου στην Αθήνα, η νηπιαγωγός ζήτησε από κάθε παιδάκι να της πει μια ευχή για να τη γράψει πάνω σε ένα χάρτινο αγγελάκι, αστεράκι ή ότι άλλο παραπέμπει σε Χριστούγεννα και με αυτό τον τρόπο να στολίσουν έτσι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αυτό είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που στόλισαν τα παιδάκια:


Άλλο παιδάκι είπε: "Εύχομαι υγεία σε όλο τον κόσμο". Άλλο είπε: "Εύχομαι ειρήνη και αγάπη". Η μικρή Δήμητρα είπε (και έγραψε και το όνομά της από κάτω) αυτό που βλέπετε παρακάτω.. Η απλότητα σε όλο της το μεγαλείο: 


Μαζί με τις ευχές μου για καλά Χριστούγεννα και για μια ευτυχισμένη νέα χρονιά με υγεία και λιγότερα προβλήματα για όλους μας, ειδικά σε εσάς που είστε από την Κρήτη και φέτος δεν θα την επισκεφθείτε για τις γιορτές, σας εύχομαι να πάτε στην Κρήτη το συντομότερο!!!

Υ.Γ. Συγχαρητήρια στους γονείς της μικρής Δήμητρας!!!

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Επετειακή εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα στην Αθήνα

Το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013, στις 18:30, θα πραγματοποιηθεί στο Κλειστό Γήπεδο Ελληνικού στην Αθήνα (Λεωφόρος Ποσειδώνος) εκδήλωση αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Την εκδήλωση διοργανώνουν η Περιφέρεια Αττικής, η Περιφέρεια Κρήτης, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Κρητικών Σωματείων, η Παγκρήτιος Ένωσις Αθηνών, το Εθνικό Ίδρυμα «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», η Κρητική Εστία, η Αδελφότητα Κρητών Πειραιά «Η Ομόνοια» και τα Κρητικά Σωματεία της Αττικής.
 
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλία από τον Γιώργο Γραμματικάκη, πρ. Πρύτανη Πανεπιστημίου Κρήτης, μουσικές παραστάσεις, λαϊκό ορατόριο, ριζίτικα τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς από δεκάδες χορευτικά συγκροτήματα, ενώ θα συμμετέχουν οι ηθοποιοί Μαρία Τζομπανάκη, Μαρία Σπαντιδάκη και Νίκος Βερλέκης καθώς και καλλιτέχνες Κρητικής μουσικής.
Την εκδήλωση που σκηνοθετεί ο Μιχάλης Αεράκης, σε σκηνικά της Βάλιας Μαργαρίτη θα παρουσιάζει ο Γιώργος Βιτώρος.

To πρόγραμμα της εκδήλωσης θα διανεμηθεί εκεί και περιλαμβάνει, εκτός από τη συμμετοχή  των Κρητικών Σωματείων  και τη συμμετοχή της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, με ηπειρώτικη μουσική κομπανία και 10 χορευτικά από τους Συλλόγους μέλη της, στην Αττική.

Αναδημοσίευση


Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Το σωματίδιο του Θεού / κι όμΩς κινείται - Χαΐνης Δ. Αποστολάκης

Επιστρέφει στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη για 3 τελευταίες παραστάσεις (9, 10 και 11 Δεκεμβρίου 2013) "Το σωματίδιο του Θεού (The God’s particle)" από την ομάδα «κι όμΩς κινείται» βασισμένο σε κείμενα του Χαΐνη Δ. Αποστολάκη. Στην συγκεκριμέμη παράσταση έχω αναφερθεί και σε παλαιότερη ανάρτησή μου φέτος γι' αυτό δεν θα επεκταθώ απλά σας προτείνω να πάτε!!



Χώρος: Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη
Ώρα έναρξης παράστασης: 21:00
Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά
Τιμή εισιτηρίου:10 €

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2013

Σαν σήμερα πριν από 38 χρόνια

Προ καιρού έπεσαν στα χέρια μου τα φύλλα των εφημερίδων "ΒΗΜΑ" και "ΕΣΤΙΑ" της 5ης Νοεμβρίου 1975 (!) Τιμή φύλλου δρχ. 5 παρακαλώ..!!! Εν μέσω της δίκης για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, βλ. το παρακάτω άρθρο του Νίκου Κακαουνάκη:

Εφημερίδα "Το Βήμα"

 ...τον Τύπο απασχολούσαν και έτερα ενδιαφέροντα και φλέγοντα ζητήματα όπως τα ακόλουθα:

Εφημερίδα ΕΣΤΙΑ (5/11/1975)

Εφημερίδα "ΕΣΤΙΑ"
Τα σχόλια δικά σας...

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

"900 χιλιόμετρα οδοιπορικό. Γαλλία - Ισπανία -Ατλαντικός με τα πόδια"

Φέτος έκανα ένα ταξίδι που πάντα ήθελα να κάνω. Ή σχεδόν πάντα. Τουλάχιστον από τότε που θυμάμαι τον Δημήτρη Χόρν στην ταινία "Μια ζωή την έχουμε" να ονειρεύεται "το ταξίδι στα Κύθηρα" κοιτώντας τον πίνακα του Ζαν Αντουάν Βατώ. Το δικό μου "ταξίδι στα Κύθηρα" δεν διέψευσε τις προσδοκίες μου. Γι' αυτό και έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με το νησί. Με την καλή έννοια. 

Στα Κύθηρα ανακάλυψα πολλά. Ανακάλυψα ομορφιά, γαλήνη, απλότητα, όμορφους ανθρώπους. Ανάμεσα σε όλα τα ωραία που είδα και έκανα, επισκέφθηκα και το μοναστήρι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας για να προσκυνήσω τη Χάρη της. Στην επιστροφή με το αυτοκίνητο, στη μέση του πουθενα, συναντήσαμε μια παρέα κοριτσιών που κατευθύνονταν πεζές προς το μοναστήρι. Ο συνοδός μας, Κυθήριος στην καταγωγή, μας είπε ότι άνθρωποι έρχονται απ' όλα τα μέρη της Ελλάδας και όχι μόνο, για να προσκηνύσουν την Παναγία. Πολλοί έχουν κάνει τάμα να πάνε περπατώντας στο μοναστήρι, όπως τα κορίτσια που προσπεράσαμε. Αρκετοί απ' τους προσκυνητές, ξεκινούν κατευθείαν αφού φτάσουν με το καράβι στο Διακόφτι, όπου βρίσκεται το λιμάνι των Κυθήρων, παρόλη την κούρασή τους. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα πολύ να το κάνω κι εγώ αυτό κάποια στιγμή. 

Αυτά σκεφτόμουν προχθές όταν έπεσε στα χέρια μου το 13ο τεύχος του ένθετου περιοδικού "Γεωδρόμιο" της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Επενδυτής". Στο περιοδικό υπάρχει ένα ιδιαίτερα αξιόλογο αφιέρωμα 60 σελίδων του Βαγγέλη Πρωτόπαππα για το 
Camino de Santiago de Compostela, δηλαδή τον δρόμο του Αγίου Ιακώβου, μια από τις πιο γνωστές προσκυνηματικές διαδρομές στον κόσμο. Η διαδρομή Διακόφτι - Μονή Παναγίας Μυρτιδιώτισσας βέβαια σαν απόσταση δεν έχει καμμία σχέση με το Camino Francés που περιγράφεται στο περιοδικό αλλά ο σκοπός του περπατήματος είναι ο ίδιος. 


Γεωδρόμιο τεύχος 13ο (εξώφυλλο)
Η πόλη Santiago de Compostela (Compostela από το "Campo de Estrellas" που σημαίνει "η γή των αστεριών") με τον ομώνυμο ναό της βρίσκονται στην επαρχία της Λα Κορούνια, στην Γαλικία (Βόρεια Ισπανία). Ο ναός αποτελεί δείγμα ρωμανικής αρχιτεκτονικής με προσμίξεις από διάφορους άλλους μεταγενέστερους ρυθμούς όπως το μπαρόκ. Το 1985 μάλιστα, το Camino, αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την Ουνέσκο. 

Για το Camino και τη σημασία που έχει σαν διαδρομή αλλά και προσκυνηματικός τόπος για τους Ισπανούς αλλά και τους καθολικούς όπου γής γενικότερα, άκουσα πρώτη φορά σε μάθημα στο πανεπιστήμιο. Λέγεται ότι οι προσκυνητές χρησιμοποιούσαν σαν οδηγό την νύχτα τη "Γαλακτώδη οδό", το γαλαξία στον οποίο ανήκει ο πλανήτης μας και το ηλιακό μας σύστημα, γνωστή στην Ελλάδα και ως Iορδάνης ποταμός (έτσι τον λέει και ο μπαμπάς μου). Στα αγγλικά είναι γνωστός ως Milky way και στα λατινικά ως Via Lactea.


Υπάρχουν πολλές διαδρομές που οδηγούν στο Santiago de Compostela. Η κυριότερη είναι η γαλλική διαδρομή (camino francés). Στον χάρτη που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλες τις διαδρομές εντός της Ισπανίας. 


Διαδρομές προς το Santiago de Compostela ξεκινούν και από Ευρώπη, Αμερική αλλά και άλλες ηπείρους, Αν κάποτε βρεθείτε στο εξωτερικό και δείτε το παρακάτω σχέδιο με το κοχύλι σημαίνει ότι αυτή η διαδρομή οδηγεί στο Santiago de Compostela


Ο Βαγγέλης Πρωτόπαππας, πολυπράγμων σαν χαρακτήρας αλλά καθόλου "πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης" που λένε, ακολούθησε τη γαλλική διαδρομή και αυτή του την εμπειρία μας καταθέτει με λιτό και ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο στο ένθετο. Παραθέτω ένα πολύ μικρό αλλά χαρακτηριστικό απόσπασμα:

Το Καμίνο για μένα ήταν τέσσερα πράγματα. 
Πρώτον, μια άμεση επαφή με τη φύση της Ιβηρικής χερσονήσου, τα βουνά της, τα δάση της, τους κάμπους και τα χωράφια της.  
Δεύτερον, μια βαθιά γνωριμία με τον πολιτισμό της Ισπανικής γης, με την αρχιτεκτονική των μεγάλων της πόλεων και την απλότητα των μικρών χωριών της, τα ήθη και τα έθιμα της, τις μουσικές της, τα εδέσματα της. 
Τρίτον, η γνωριμία με ανθρώπους από όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου αφού γνώρισα ανθρώπους από την Ιαπωνία, την Κίνα,  την Κορέα και την Ινδονησία μέχρι το Μεξικό, τη Βολιβία, το Περού και τη Βραζιλία. 
Όμως το πιο δυνατό και σημαντικότερο στοιχείο του περπατήματος ήταν αυτή η μοναδική πολύ ιδιαίτερη και βιωματική σχέση που αναπτύσσει κάθε άνθρωπος με τον εαυτό του. Εδώ τα βήματα σου γίνονται «κλειδιά» που ανοίγουν σκονισμένες πόρτες και οδηγούν σε ανυποψίαστα δωμάτια. Περπατώντας μαθαίνεις και τακτοποιείς. Αμβλύνεις τα όρια σου, αφού συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνο αυτό που σου δείχνει ο καθρέφτης της καθημερινότητας που έχεις επιλέξει να ονομάζεις «ο εαυτός μου», «η ζωή μου».

Τα λόγια αυτά μου φέρνουν στο νου το πολύ αγαπημένο μου ποίημα Caminante (Οδοιπόρε) του Antonio Machado. Θα κλείσω την ανάρτησή μου με μερικούς στίχους:


Caminante, son tus huellas
el camino, y nada más;    
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.  



Οδοιπότε, τα χνάρια σου είναι
ο δρόμος, και τίποτ' άλλο
οδοιπόρε, δεν υπάρχει δρόμος
ο δρόμος φτιάχνεται περπατώντας... 

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

"Ανυπολόγιστα αφιλόξενες.."

Η πρώτη κίνηση που κάνω κάθε πρωί μόλις ξυπνήσω είναι να ανοίξω το παντζούρι και τη τζαμόπορτα του δωματίου μου για να γεμίσει με φως ο χώρος και να μπει καθαρός(;) αέρας μέσα. Μαζί με το φως και τον αέρα ένα τρίτο στοιχείο τρυπώνει πάντα μαζί τους. Απρόσκλητο και αναπόφευκτο. Είναι ο ήχος της πόλης. Τις καθημερινές αυτός ο ήχος έχει τη μορφή θορύβου υπερκαλύπτοντας οποιονδήποτε άλλο ήχο θα ήταν πιο ευχάριστος στο αυτί καθώς η πόλη ξυπνάει και οι άνθρωποι ξεχύνονται στους δρόμους για να πάνε στις δουλείες τους. Τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία τρέχουν φουριόζικα, αδικαιολόγητα κορναρίσματα σκίζουν τον αέρα και, θέλοντας και μη, ξυπνάς και "μπαίνεις στην πρίζα" που λένε. Τις Κυριακές σαν τη σημερινή όμως, κυριαρχεί μια ηρεμία κάτι που αντανακλάται και στους ήχους της πόλης. Ακόμα και τα αυτοκίνητα που ακούγονται, διασχίζουν τον δρόμο με πιο νωχελική διάθεση δίνοντας την ευκαιρία να ακουστεί και το κελάηδισμα της "φυλακισμένης" καρδερίνας στο κλουβί που κρέμεται στο μπαλκόνι του αντικρινού διαμερίσματος.
Σήμερα, εκτός από το προσφιλές κελάηδισμα, άκουσα και έναν ήχο ακόμη. Ένα ρυθμικό και επαναλαμβανόμενο "τακ-τακ" το οποίο μη βλέποντάς το, δεν μπορούσα να καταλάβω από που προέρχεται. Θέλοντας να εντοπίσω την πηγή αυτού του ήχου, αφού τα αυτιά μου δεν με βοηθούσαν, βγήκα στο μπαλκόνι και κοίταξα προς το δρόμο, αφήνοντας τα μάτια μου να κάνουν τη δουλειά που δεν μπορούσαν να κάνουν τα αυτιά μου. Ένας κύριος, μέσης ηλικίας, κρατώντας το χαρακτηριστικό λευκό μπαστούνι, περπατούσε κατά μήκος του δρόμου ανάμεσα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα και οχήματα εν κινήσει. Προσπαθούσε να μαντέψει χτυπώντας πότε το λάστιχο μιας ρόδας και πότε το δρόμο αν υπάρχει κάποιο εμπόδιο μπροστά του. Στάθηκα και τον παρατηρούσα. Ο βηματισμός του ήταν αργός αλλά έδειχνε σίγουρος μιας και αντιλαμβανόταν τον περιβάλλοντα χώρο. Κάποια στιγμή έφτασε στη διασταύρωση του δρόμου με έναν δρόμο διπλής κατεύθυνσης οχημάτων. Τα αυτοκίνητα σταμάτησαν για να περάσει κι εκείνος επιτάχυνε το βήμα του αντιλαμβανόμενος ότι διασχίζει δρόμο. Μόλις έφτασε στην άκρη του δρόμου προσπάθησε να συνεχίσει. Από κάπου έτρεχαν νερά τα οποία σε εκείνο το σημείο που είχε σταθεί είχαν δημιουργήσει μια μικρή λιμνούλα εξαιτίας μιας λακκούβας ανάμεσα στο δρόμο και το πεζοδρόμιο. Κάνεις τριγύρω.. Ασυναίσθητα έκανα να του φωνάξω αλλά σταμάτησα καθώς δεν θα μπορούσε να με ακούσει από το σημείο που βρισκόμουν. Προχωρώντας διστακτικά καθώς δεν μπορούσε να αντιληφθεί τι υπήρχε εμπρός του, βρέθηκε μέσα στη λακκούβα βρέχοντας το παντελόνι και τα παπούτσια του. Έκανε μεταβολή και άρχισε να περιεργάζεται το χώρο. Κάποια στιγμή αφού τσαλαπάτησε στα νερά λίγο ακόμη κατάφερε να χτυπήσει με το μπαστούνι του την τσιμεντένια άκρη του πεζοδρομίου. Όμως η άκρη δεν είχε τη μορφή σκαλοπατιού γιατί σε εκείνο το σημείο το πεζοδρόμιο είχε διαλυθεί για κάποιο λόγο. Εξαιτίας αυτού το γεγονότος ο κύριος έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα μετέωρος γυρνώντας δεξιά-αριστερά το κεφάλι του. Μια κυρία πέρασε λίγα μέτρα πιο πέρα χωρίς να του δώσει σημασία. Αφού είδε κι απόειδε ο άνθρωπος, με πολύ μικρά και αργά βηματάκια άρχισε να κατευθύνεται προς τα αριστερά. Χτύπησε το μπαστούνι του στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου και μετά κατάφερε να βρει ένα σημείο στο πεζοδρόμιο που ήταν προσβάσιμο. Αφού σχεδόν κόντεψε να φάει τα μούτρα του στον τηλεφωνικό θάλαμο που βρισκόταν στην άκρη του πεζοδρομίου, κατάφερε τελικά να βρει την πορεία του, να προσανατολιστεί και να συνεχίσει τον αργό αλλά σίγουρο και πάλι βηματισμό του πάνω σε ένα πεζοδρόμιο με τσιμεντένιες πλάκες και χωρίς κανένα "οδηγό" για τυφλούς...


Καθώς τον έβλεπα να ξεμακραίνει αναρωτήθηκα, αν εμείς οι υπόλοιποι που έχουμε την όρασή μας, την ακοή μας, την αρτιμέλειά μας τέλος πάντων, θεωρούμε την χώρα μας και την κοινωνία μας αφιλόξενες μία φορά, οι άνθρωποι σαν αυτό τον κύριο πόσες φορές αφιλόξενες βρίσκουν την Ελλάδα και την κοινωνία μας; Ανυπολόγιστα αφιλόξενες..

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

Περί αυγουστιάτικου φεγγαριού..

..Για το αυγουστιάτικο φεγγάρι πολλά έχουν ειπωθεί, τραγούδια έχουν γραφτεί ενώ οι εκδηλώσεις για χάρη του σε Αθήνα και επικράτεια, έχουν γίνει πλέον θεσμός τα τελευταία χρόνια. Αλήθεια, τι είναι αυτό που κάνει το αυγουστιάτικο φεγγάρι τόσο ιδιαίτερο και ξεχωριστό; 

Ας πάρουμε την άποψη των ειδικών και συγκεκριμένα του καθηγητή Αστρονομίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Σειραδάκη, Χανιώτης στην καταγωγή παρακαλώ! Για τον κ. Σειραδάκη έμαθα όταν επισκέφθηκα το Καστελόριζο ένα χρόνο μετά την περίφημη ολική έκλειψη ηλίου του 2006. Ήταν εκείνος που διοργάνωσε τη μεγάλη εκείνη συνάντηση επιστημόνων απ' όλο τον κόσμο στο νησί. Επίσης, πέρσι κατά την επίσκεψή μου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών για να θαυμάσω από κοντά τα ευρήματα απ' το ναυάγιο των Αντικυθήρων καθώς και τον ομώνυμο μηχανισμό, έμαθα ότι ο κ. Σειραδάκης είναι μέλος της ομάδας για την μελέτη του μηχανισμού των Αντικυθήρων. Όπως δήλωσε και ο ίδιος σε μια συνέντευξή του, ένας από τους λόγους που ασχολήθηκε με την μελέτη του μηχανισμού ήταν η μητέρα του, η οποία ήταν αρχαιολόγος και μάλιστα είχε συνεργαστεί με τον Άρθουρ Έβανς στις ανασκαφές της Κνωσού! Αναφέρει μάλιστα ότι μετά τον θάνατό της, κάποιοι αρχαιολόγοι έγραψαν το βιογραφικό της στο οποίο με μεγάλη του έκπληξη διάβασε πως οι δημοσιεύσεις της θεωρούνταν πρότυπα για τα κεραμικά της Κνωσού και γενικότερα για τη Μυκηναϊκή και τη Μινωική Εποχή. Λόγω της μητέρας του λοιπόν, η οποία του μετέδωσε την αγάπη της για την αρχαιολογία, ο κ. Σειραδάκης αποφάσισε να ασχοληθεί με τον μηχανισμό των Αντικυθήρων.
Και για να επιστρέψω στο θέμα μου, ο κ. καθηγητής λοιπόν, σε παλαιότερη συνέντευξή του στην εφημερίδα "Το Βήμα" (13/08/2000) είχε πει μεταξύ άλλων πως: "...Η Σελήνη έλκει τη Γη, όπως βέβαια και η Γη πολύ περισσότερο τη Σελήνη. Το αποτέλεσμα αυτής της αμοιβαίας έλξης είναι οι παλίρροιες, ένα φαινόμενο που παρατηρείται κάθε έξι ώρες, είτε η Σελήνη βρίσκεται από τη μία πλευρά του πλανήτη μας είτε από την άλλη ­ κάτι που εμείς το βλέπουμε πολύ χαρακτηριστικά στον Εύριπο στη Χαλκίδα, όπου κάθε έξι ώρες αλλάζει η ροή των υδάτων. Αυτή είναι η μόνη μεγάλη και σημαντική επίδραση της Σελήνης στον πλανήτη μας. Βέβαια δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε ότι όταν έχουμε πανσέληνο, το φως του φεγγαριού, ειδικά για τους ρομαντικούς, κάνει πιο όμορφες τις νύχτες και επομένως επιδρά εποικοδομητικά στη διάθεσή μας. Αλλά οι μοναδικές επιδράσεις του φυσικού δορυφόρου μας στον πλανήτη μας, αν θέλουμε να μιλήσουμε επιστημονικά, δεν έχουν να κάνουν με τίποτε άλλο από τις παλίρροιες και φυσικά με το ότι οι νύχτες μας γίνονται περισσότερο φωτεινές όταν έχουμε πανσέληνο...Αυτός είναι και ένας από τους βασικότερους λόγους που το αυγουστιάτικο φεγγάρι φημίζεται για την ομορφιά του. Επειδή η Σελήνη τον Αύγουστο όταν μεσουρανεί, δηλαδή όταν βρίσκεται στο μέγιστο ύψος, δεν φθάνει πολύ ψηλά πάνω από τον ορίζοντα, το φως της φθάνει σε εμάς διατρέχοντας μεγαλύτερο πάχος ατμόσφαιρας με αποτέλεσμα να διαχέεται και να απορροφάται το κυανό τμήμα του χρώματός της και να φθάνει στα μάτια μας πιο έντονο το κόκκινο. Η φύση δηλαδή μας  απατάει για το χρώμα της Σελήνης..."

Για τη φετινή αυγουστιάτικη πανσέληνο της 21ης Αυγούστου έχουν προγραμματιστεί πλήθος εκδηλώσεων.  Ενδεικτικά αναφέρω τις εκδηλώσεις σε Κρήτη και Αττική :

 ΚΡΗΤΗ
-ΚΓ' ΕΠΚΑ Ανάκτορο Kνωσού Φεγγαροβραδιά στην Κνωσό. Οι επισκέψιμοι χώροι του ανακτόρου θα είναι ανοικτοί για το κοινό έως τη 01.00
-ΚΓ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Τυλίσου. Μουσική Βραδιά τζαζ αφιερωμένη στη μνήμη του μουσικού της Τζαζ Κων/νου Κουβίδη.
-ΚΓ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Γόρτυνας. Ο αρχαιολογικός χώρος θα είναι ανοικτός για το κοινό έως τη 01.00
-ΚΓ' ΕΠΚΑ Ανάκτορο Φαιστού Φεγγαροβραδιά στην Φαιστό. Θα παραμείνει ανοικτός ο χώρος υποδοχής πάνω από το ανάκτορο.
-ΚΕ΄ ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Απτέρας. Μουσική συνάντηση με τίτλο "Νότες Μουσών και Σειρήνων" με τους Μαρία Λουκά (τραγούδι), Ζαχ. Σπυριδάκη (λύρα), Γ. Πολυχρονάκη (κοντραμπάσο), Φ. Καρούσο (σαντούρι), Γ. Γρηγοράκο (κιθάρα) και το Τρίο Νταουλούτε.
-ΚΕ΄ ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Ρόκκας. Μουσική βραδιά με την Ευανθία Ρεμπούτσικα.
-ΚΕ΄ ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Αποδούλου. Μουσική βραδιά.
-ΚΔ΄ ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Μαλίων. Μουσική εκδήλωση σε συνδιοργάνωση με το Δ. Χερσονήσου.


ΑΤΤΙΚΗ
-
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Περιοδική έκθεση "Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων. Το Πλοίο, οι Θησαυροί, ο Μηχανισμός". Δωρεάν επίσκεψη στην περιοδική έκθεση "Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων. Το Πλοίο, οι Θησαυροί, ο Μηχανισμός" από τις 20:00 έως τις 23:00.
-Νομισματικό Μουσείο Αθηνών. Κήπος Νομισματικού Μουσείου. Μουσική εκδήλωση με την υποστήριξη της Εταιρείας Μουσείων Εστίασης Α.Ε. με τη Λίνα Νικολακοπούλου και την Αργυρώ Καπαρού. Ωρα έναρξης 21.00
-Β' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Αμφιαραείου. Ηχογραφημένη ορχηστρική μουσική.
-Γ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Ελευσίνας. Μουσική εκδήλωση με τους Βασίλη Λέκκα και Μελίνα Κανά.


Επίσης, το Μουσείο Ακρόπολης γιορτάζει την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο, με ελληνικές και ξένες γνωστές μελωδίες από το ιστορικό μουσικό σχήμα της Στρατιωτικής Μουσικής Αθηνών (ΑΣΔΥΣ), στον προαύλιο χώρο του στις 9:30 μ.μ.
Η Στρατιωτική Μουσική που ιδρύθηκε το 1825 αποτέλεσε για χρόνια τον μοναδικό φορέα μουσικού πολιτισμού στην Ελλάδα με μαέστρους διεθνούς φήμης αρχιμουσικούς, όπως οι Μάγγελ, Καλομοίρης και Καίσαρης, καθώς και ανάλογους σολίστες. Σήμερα, η Στρατιωτική Μουσική Αθηνών υποστηρίζει όλες τις εκδηλώσεις του Στρατού, ενώ συμμετέχει με μεγάλη επιτυχία σε διεθνή φεστιβάλ Στρατιωτικών Μουσικών στο εξωτερικό. Την ορχήστρα θα διευθύνει ο αρχιμουσικός Λοχαγός (ΜΣ) Μιχαήλ Χασούρης.
Την ημέρα αυτή, το Μουσείο θα παραμείνει ανοιχτό από τις 8 το πρωί έως τα μεσάνυχτα (η είσοδος θα είναι ελεύθερη από τις 9 το βράδυ), δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να περιηγηθούν τους εκθεσιακούς χώρους και να απολαύσουν τη θέα του Ιερού Βράχου υπό το σεληνόφως του νυχτερινού αττικού ουρανού.

Τέλος, στο δελτίο τύπου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού αναφέρεται ότι οι αρχαιολογικοί χώροι της Ακρόπολης και του Σουνίου δεν θα παραμείνουν ανοιχτοί μετά τις 20:00 για την βραδιά της Πανσελήνου, για λόγους ασφαλείας των επισκεπτών, εξαιτίας των έργων που εκτελούνται στους χώρους αυτούς. Ειδικότερα για το Σούνιο, όσοι επιθυμούν, μπορούν να απολαύσουν τον Ναό του Ποσειδώνα από το γειτονικό ύψωμα, όπου η πρόσβαση είναι επίσης ελεύθερη.

Με αφορμή λοιπόν όλα αυτά τα ωραία για το αυγουστιάτικο φεγγάρι ήρθαν στο νου μου αγαπημένα τραγούδια που αναφέρονται στο φεγγάρι γενικότερα και θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας.
Το πρώτο απ' αυτά είναι το "Moon River" μια σύνθεση του Henry Mancini (ναι τον ξέρετε άπαντες, είναι ο συνθέτης της μελωδίας του "Ροζ Πάνθηρα"). Πολλοί το έχουν τραγουδήσει αλλά εγώ δηλώνω φανατική θαυμάστρια της πρώτης εκτέλεσής του από την Audrey Hepburn στην αγαπημένη ταινία "Breackfast at Tiffany's" (Πρόγευμα στο Τίφανις). Λιτή και ανεπιτήδευτη ερμηνεία που σε χαλαρώνει και σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές, ίσως πιο αθώες..


Το επόμενο τραγούδι είναι το "Hijo de la luna" (ο γιος της σελήνης) του José María Cano και περιλαμβάνεται στο άλμπουμ του ισπανικού συγκροτήματος Mecano με τίτλο "Entre cielo y suelo" (Ανάμεσα στον ουρανό και τη γη) το οποίο κυκλοφόρησε το 1986. Το τραγούδι γνώρισε τεράστια επιτυχία ανά τον κόσμο σε αυτή την εκτέλεση αλλά και σε μεταγενέστερες. Στο μυαλό μου έρχονται η ερμηνεία της Montserrat Caballé (αν είστε οπαδοί της όπερας), η μέταλ εκδοχή του ισπανικού συγκροτήματος Stravaganzza και η ελληνική διασκευή του κομματιού από την Ελένη Δήμου με τίτλο "Πέφτει το φεγγάρι" όπου εδώ οι στίχοι διαφέρουν σε νόημα από τους αρχικούς. Οι αρχικοί στίχοι είναι οι παρακάτω (παραθέτω τους στίχους στην ισπανική και την ελληνική τους μετάφραση, όσο πιο πιστά μπορώ):
   
Ισπανικοί στίχοι (όπως είναι τυπωμένοι στο CD)
Μετάφραση στα ελληνικά
Tonto el que no entienda                 
cuenta una leyenda                         
que una hembra gitana                    
conjuró a la luna hasta el amanecer  
llorando pedía                                 
al llegar el día                                   desposar un calé  
                                

tendrás a tu hombre piel morena     
desde el cielo habló la luna llena     
pero a cambio quiero                       
el hijo primero                                    
que le engendres a él                       
que quien su hijo inmola                   
para no estar sola                           
poco le iba a querer  
                           
Luna quieres ser madre                   
y no encuentras querer                   
que te haga mujer                           
dime luna de plata                           
qué pretendes hacer                       
con un niño de piel                           
Hijo de la Luna  
                                  
De padre canela nació un niño              
blanco como el lomo de un armiño      
con los ojos grises                           
en vez de aceituna                           
niño albino de luna                           
maldita su estampa                             

este hijo es de un payo                      



y yo no me lo cayo  
                         








Gitano al creerse deshonrado
se fue a su mujer cuchillo en mano
¿de quién es el hijo?
me has engañao fijo
y de muerte la hirió
luego se hizo al monte
con el niño en brazos
y allí le abandonó

Y en las noches que haya luna llena
será porque el niño esté de buenas
y si el niño llora
menguará la luna
para hacerle una cuna
y si el niño llora
menguará la luna
para hacerle una cuna

"Ανόητος αυτός που δεν καταλαβαίνει”
λέει ένας μύθος,
πως μια τσιγγάνα
επικαλέστηκε τη σελήνη ως την αυγή
κλαίγοντας της ζητούσε
να έρθει η μέρα
που θα παντρευτεί ένα τσιγγάνο
(Ισπανό Ρομά για την ακρίβεια) 

"Θα έχεις τον μελαμψό σου άντρα..."
είπε απ' τον ουρανό το ολόγιομο φεγγάρι,
"αλλά σε αντάλλαγμα θέλω
τον πρώτο γιό
που θα αποκτήσεις από εκείνον
γιατί αυτή που θυσιάζει το γιο της
για μα μην είναι μόνη
λίγο πρόκειται να τον αγαπά"

Σελήνη θέλεις να γίνεις μητέρα
αλλά δεν βρίσκεις να αγαπήσεις
κάποιον που θα μπορούσε να σε κάνει μητέρα.
Πες μου ασημένιο φεγγάρι,
τι θέλεις να κάνεις
με ένα γιο από σάρκα;
Γιο της σελήνης!

Από πατέρα με δέρμα στο χρώμα της κανέλας γεννήθηκε ένας γιος 
λευκός σαν τη πλάτη της ερμίνας 
με μάτια γκρι
αντί για λαδί
το παιδί-αλμπίνος της σελήνης
«Ανάθεμα… (η βρισιά είναι πιο άσχημη αλλά ποιητική αδεία την παραφράζω:-)
…αυτός είναι γιος παλιάτσου… (η λέξη payo είναι τσιγγάνικη και  χρησιμοποιείται σαν προσβολή προς αυτούς που δεν ανήκουν στη φυλή τους)           
…και δεν θα το ανεχτώ» (σε ελεύθερη μετάφραση, αν μιλάμε για το ρήμα caerse, το οποίο στο 3ο ενικό πρόσωπο του Αορίστου τονίζεται, δηλ. είναι me cayó. Αλλιώς θα μπορούσε να σημαίνει «και δεν θα σωπάσω» ή «και θα το πω παντού» σε πιο ελεύθερη μετάφραση -y lo no me callo- απ’ το ρήμα callarse το οποίο στο 3ο ενικό πρόσωπο του Αορίστου ακούγεται το ίδιο με το cayó)

Ο τσιγγάνος πιστεύοντας ότι είναι ατιμασμένος
Πήγε στη γυναίκα του κρατώντας ένα μαχαίρι
«ποιανού είναι ο γιος;
Σίγουρα με έχεις απατήσει»
και την πλήγωσε μέχρι θανάτου.
Μετά ανέβηκε στο βουνό
με το παιδί ανά χείρας
και εκεί το εγκατέλειψε.

Και τις νύχτες που το φεγγάρι είναι ολόγιομο
αυτό γίνεται γιατί το παιδί είναι καλοδιάθετο.
Και εάν το παιδί κλαίει,
η σελήνη αδειάζει
για να κάνει μια κούνια.
Και αν το παδί κλαίει,
η σελήνη αδειάζει
για να κάνει μια κούνια.


Ξέρω ότι σας κούρασα με τις λεπτομέρειές μου αλλά βρίσκω ότι είναι πολύ ωραίο να μπορεί να κατανοήσει κανείς όσο πιο πιστά γίνεται το νόημα ενός κειμένου που είναι γραμμένο σε μια ξένη γλώσσα. Δεν ξέρω αν είναι η πιο καλή μετάφραση αλλά ένα είναι σίγουρο, έγινε με πολύ μεράκι! Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το videoclip των Mecano:


Ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια για το φεγγάρι είναι και το "Κόκκινο φεγγάρι" από τη Δήμητρα Γαλάνη σε στίχους Ελένης Ζιώγα και μουσική του Παναγιώτη Καλατζόπουλου. Το τραγούδι ακουγόταν στους τίτλους της ομότιτλης σειράς του MEGA. Το σενάριο ήταν της Κατερίνας Μαρινάκη και η σκηνοθεσία του Νίκου Κουτελιδάκη, με καταγωγή από την Κρήτη και αυτός. Για την κα Μαρινάκη δεν ξέρω αν κατάγεται από Κρήτη αλλά πράγματι αναρωτιέμαι, είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι κρητικοί είναι μέσα σ΄όλα; Αχ.. καλά τα λέει το γνωστό ανέκδοτο..  
Ένα μικρό παιδάκι ρωτάει τον κρητικό πατέρα του: 
- "Μπαμπά τι θα πει σωβινισμός;" 
Ο πατέρας απαντά: 
- "Σωβινιστής παιδί μου είναι αυτός που νομίζει ότι ο τόπος του είναι καλύτερος από την Κρήτη!" 
Κι αμ' ίντα..!!!

Στο πρώτο επισόδειο της σειράς λοιπόν, οι μαθητές του σχολείου που είναι καθηγήτρια η πρωταγωνίστρια (Κοραλία Καράντη) έχουν φτιάξει μια θεατρική ομάδα και κάνουν πρόβες για να ανεβάσουν το θεατρικό έργο "Βαβυλωνία" (1836) του κωμωδιογράφου Δημητρίου Βυζαντίου. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο οποίος υποδύεται ένα μαθητή της Καράντη είναι ο Κρητικός. Δεν μπορώ να μην αναφέρω ένα απόσπασμα από το μονόλογό του..:
...ἔπαρ' ἐσὺ τὴ λύρα σου, κι' ἐγὼ τὸν ταμπουρᾶ μου, 
ν' ἀκούσῃς ντὰ θὲ νὰ σοῦ πῶ π' ὄχω μὲσ' τὴν καρδιά μου 
ὅντας σὲ πρωταγάπησα ἤτανε ῥαμαζάνι, 
κι'ἐκόλλησ' ἡ ἀγάπη μου σὰ μέλι στὸ σαχάνι.
ποῦρι, ποῦρι, ποῦρι, ποῦρι,
ἔχεις κούτελο καὶ μοῦρι...

Μα για να μην σας κουράζω άλλο.. αυτό είναι το τραγούδι της σειράς, μια μελωδία και μια ερμηνεία πραγματικά αξέχαστες:


Θα κλείσω με ένα αγαπημένο κρητικό τραγούδι για το φεγγάρι, του Βαγγέλη Πυθαρούλη με τίτλο "Με το φεγγάρι συζητώ". Απλά το λατρεύω!!


Νομίζω πως αρκετά "σεληνιάστηκα":-) Σας εύχομαι ότι και να κάνετε αύριο να περάσετε υπέροχα!! 

Πηγές:  
http://www.campuscy.com/easyconsole.cfm/id/1038
http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=125035 
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_02/08/2013_512459 
http://www.theacropolismuseum.gr/el/content/aygoystiatiki-panselinos
http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=54512

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

1973 - 2013: 40 χρόνια χρόνια του Όμιλος Βρακοφόρων - Εκδηλώσεις

Άλλη μια πρόταση για όσους τυχερούς θα βρίσκονται στην Κρήτη αυτό το Σαββατοκύριακο. Οι εκδηλώσεις και πάλι έπεσαν στην αντίληψή μου μέσω του MEGA και του διαφημιστικού σπότ που πρόβαλε.

 Το διαφημιστικό σποτ της εκδήλωσης
 Η αφίσα των εκδηλώσεων

Αναδημοσίευση από το http://www.cretalive.gr

Πρόγραμμα εκδηλώσεων:


ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Ο Ελληνισμός χορεύει και τραγουδά στο Ρέθυμνο! Κορυφαία μουσικοχορευχικά συγκροτήματα της ομογένειας: από την Αμερική ο σύλλογος Ποντίων «ο Πόντος» και από την Αυστραλία η Παγκρήτια 'Ενωση Μελβούρνης. Από την Κύπρο ο Πολιτιστικός και Χορευτικός Όμιλος Λεμεσού «Διόνυσος», από το Καστελόριζο η Πολιτιστική Μουσικοχορευτική 'Ομάδα & από τη Ρόδο ο Πολιτιστικός Όμιλος Απολλώνων «Νέοι Ορίζοντες».

Τα συγκροτήματα συνοδεύουν μουσικά σπουδαίοι καλλιτέχνες ενώ θα εμφανιστούν οι «Νεοριζίτες» και ομάδα Βετεράνων του Ομίλου, θα τιμηθούν:
  1. Οι μετανάστες μας, στο πρόσωπο του «Κρητικού» Ευρωβουλευτή Γιώργου Χατζημαρκάκη .
  2. Η ομογένια στο πρόσωπο του προέδρου του παγκοσμίου συμβουλίου Κρητών Αντώνη Τσουρδαλάκη. 
  3. Η ανιδιοτελής προσφορά στο πρόσωπο του ιδρυτή του «Χαμόγελου του παιδιού» Κώστα Γιαννόπουλου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Μεγάλη συναυλία παραδοσιακής μουσικής «ΟΙ ΞΥΛΟΥΡΗΔΕΣ» Ψαραντώνης, Ψαρογιάννης, Ψαρογιώργης, Ψαρολάμπης και η Νίκη Ξυλούρη. Χορεύουν τμήματα του Ομίλου Βρακοφόρων.

Τις εκδηλώσεις θα παρουσιάσει ο Αλέξης Κωστάλας.
Έναρξη 21.30.
Είσοδος ελεύθερη.

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

"Του Ψηλορείτη η φωνή" νέα συλλογή από το Compact Disc Club

Κυκλοφόρησε από το Compact Disc Club μια νέα συλλογή τραγουδιών αφιερωμένη στην Κρήτη με τίτλο "Του Ψηλορείτη η φωνή". Πρόκειται για μια πραγματικά προσεγμένη δουλειά η οποία περιλαμβάνει αγαπημένους σκοπούς και ερμηνείες από αξιόλογους καλλιτέχνες παλαιότερους και νεότερους. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:  http://www.compactdisclub.gr/default.php?pname=Collection&item_id=2549955&cat_id=338&la=1




Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

Η 1η Παγκρήτια Καντάδα στα Ανώγεια

Χθες το απόγευμα στο MEGA (το οποίο είναι χορηγός επικοινωνίας των εκδηλώσεων) είδα το διαφημιστικό σποτάκι και δεν θα μπορούσα να μην το προτείνω σε όσους από εσάς θα βρίσκεστε "κάτω" αυτές τις μέρες. Η 1η Παγκρήτια Καντάδα και το 1ο Παγκρήτιο Φεστιβάλ Χορού με συμμετοχή καλλιτεχνών απ' όλους τους νομούς της Κρήτης είναι γεγονός! Αναδημοσιεύω το άρθρο του www.creteplus.gr για περισσότερες λεπτομέρειες:

Ξεχωριστές εκδηλώσεις στα πλαίσια του εορτασμού των 100 χρόνων από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα (1913-2013), στις 11 Αυγούστου 2013.

Την 1η Παγκρήτια Καντάδα για τα 100 χρόνια της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα καθώς επίσης και το 1ο Παγκρήτιο Φεστιβάλ Χορού με συμμετοχή πολιτιστικών συλλόγων, χορευτικών ομίλων και Κρητικών σχολών χορού, διοργανώνουν στα Ανώγεια ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων, η Περιφέρεια Κρήτης, η Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου και ο Δήμο Ανωγείων σε συνεργασία με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού και του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ).


Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στα πλαίσια του προγράμματος των εκδηλώσεων εορτασμού των 100 χρόνων από την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα (1913-2013) στις 11 Αυγούστου 2013.


Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, στο χώρο του Δημοτικού Σταδίου Ανωγείων θα υπάρχουν σημεία όπου θα συγκεντρώνονται χρήματα, τα οποία θα διατεθούν στο “ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ” ΕΛΠΙΔΑ, & “ΣΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ”.

             Γλέντι στη Νίδα (φωτογραφία: Α. Μέμμου)

Το πρόγραμμα:
 

15:00-15:30: Ώρα προσέλευσης συγκροτημάτων και καλλιτεχνών στα σημεία έναρξης της καντάδας
 (Ν. Χανίων, Ν. Ρεθύμνου στο σημείο Περαχώρι -Καμάρα)
 (Ν. Λασιθίου, Ν. Ηρακλείου στο σημείο: διασταύρωση Ανώγεια-Ηράκλειο-Μετόχι)
15:45-16:00: Ώρα έναρξης καντάδας. Θέμα καντάδας – μαντινάδες για:
100 χρόνια ένωσις Κρήτης – Ελλάδας
 Αγώνες της Κρήτης
 Ελευθερία
 Ελευθέριος Βενιζέλος
 Αιματοβαμμένα χώματα της Κρήτης
 Αντρειοσύνη-τιμή κ.ά.

 16:00 – 17:30: Διεξαγωγή καντάδας στο κεντρικό δρόμο των Ανωγείων με τη συμμετοχή όλων των χορευτικών συγκροτημάτων, με τη παρουσία καταξιωμένων κρητικών καλλιτεχνών, και με τη συμβολή όλου του κόσμου.

17:30 -17:45: Καλωσόρισμα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ανωγείων στα χορευτικών συγκροτήματα και καλλιτέχνες στη πλατεία Αρμί.

17:45 -18:00: Ομιλία - χαιρετισμός. Επιμνημόσυνη Δέηση - Τρισάγιο εις μνήμην των πεσόντων αγωνιστών για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Κατάθεση στεφάνων επισήμων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στη πλατεία Αρμί.    
Ενός λεπτού σιγή.
Εθνικός Ύμνος.

18:15 -18:35: Αναχώρηση όλων των συγκροτημάτων – καλλιτεχνών, συνεχίζοντας την καντάδα μέχρι το χώρο, που θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση (Δημοτικό Στάδιο Ανωγείων).

21:05: Ώρα έναρξης.

21:05 -21:20: Χαιρετισμοί προσκεκλημένων – επισήμων.
21:20 -21:40: Εκφώνηση – Παρέλαση χορευτικών συγκροτημάτων στο χώρο του Δημοτικού Σταδίου Ανωγείων με τα Λάβαρα-Σημαίες τους.
    
21:40 -21:55: Πυρρίχιος Ανωγειανός πηδηχτός από το συγκρότημα του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων για το καλωσόρισμα των χορευτικών συγκροτημάτων, επισήμων και όλου του κόσμου, τραγούδι (Ψαραντώνης – Ψαρογιώργης).

21:55 -22:10: Ομιλία από το πρόεδρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» κ. Νικόλαο Παπαδάκη και παράλληλη προβολή αρχειακού υλικού.

22:10 -22:25: Νομός Χανίων, χορός -τραγούδι (χανιώτης συρτός, Αντ. Μαρτσάκης-Εμμ. Κονταρός).
    
22:25 -22:40: Νομός Ρεθύμνης, χορός -τραγούδι (σούστα, Στ. Μπικάκης -Μιχ.Τζουγανάκης).
    
22:40 -22:55: Νομός Ηρακλείου, χορός τραγούδι (μαλεβυζιώτης, Γ. Παπαδάκης- Χ. Γαργανουράκης).
    
22:55 -23:10: Νομός Λασιθίου, χορός τραγούδι (λασιθιώτικος πηδηχτός, Εμμ. Αλεξάκης-Δημ. Σγουρός).
    
23:10 -23:25: Συγκροτήματα εκτός Κρήτης, χορός -τραγούδι (πεντοζάλης, Αεράκης).
    
23:25 -23:35: Χορός Χανιώτικος συρτός από όλα τα συγκροτήματα.
     
23:35: 23:45: Χορός μαλεβυζιώτης από όλα τα συγκροτήματα.
    
23:45 -23:55: Χορός σούστα από όλα τα συγκροτήματα.
    
23:55 -00:05: Χορός πεντοζάλης από όλα τα συγκροτήματα.
    
00:05 -00:15: Χορός πυρρίχιος Ανωγειανός πηδηχτός από όλα τα συγκροτήματα.
    
00:15 -00:30: Τραγούδια από όλους τους καλλιτέχνες μαζί.
    
00:30 -00:50: Λήξη εκδήλωσης - Αναμνηστικές φωτογραφίες όλων των συγκροτημάτων και καλλιτεχνών.
    
00:50 -01:10: Αναχώρηση από το χώρο της εκδήλωσης όλων των συγκροτημάτων, καλλιτεχνών, επισήμων και μετάβαση τους στο «Delina Moyntain Resort», όπου θα παρατεθεί γεύμα.



Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Το SuccERT Story του Σαμαρά και η δική μου ΕΡΤ

Στο παρελθόν μέσω του blog μου είχα κάνει αναφορά πολλές φορές σε αφιερώματα της ΕΡΤ και είχα γράψει χαρακτηριστικά: ευτυχώς που υπάρχει και η κρατική τηλεόραση. Μάλιστα είχα στα σκαριά και ένα άρθρο σχετικό με το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ και τις εκπομπές που έχουν "ανέβει" εκεί και αφορούν την Κρήτη. Δυστυχώς οι εξελίξεις με πρόλαβαν. Ο ιστότοπος www.ert-archives.gr δεν λειτουργεί πλέον. Όπως δεν λειτουργεί και η ΕΡΤ.. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, ένας από τους λόγους  κλεισίματος της ΕΡΤ ήταν η χαμηλή της τηλεθέαση. Προσωπικά ποτέ δεν έδινα βάση στις μετρήσεις τηλεθέασης γιατί ποτέ δεν με έπεισαν για την αντικειμενικότητά τους. Είμαι μια σκεπτόμενη -θέλω να πιστεύω.. κάνοντας και λίγο χιούμορ- και ακομμάτιστη Ελληνίδα της μικρομεσαίας τάξης η οποία παρακολουθούσα καθημερινά και σταθερά επί χρόνια, κρατικά κανάλια. Δεν "ανακάλυψα" τώρα την ΕΡΤ! Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι μόνο εγώ σε αυτή τη χώρα διαθέτω αυτά τα χαρακτηριστικά και αναζητούσα ψυχαγωγία και ενημέρωση στην όαση της ΕΡΤ. Γιατί είναι αλήθεια ότι μόνο η ΕΡΤ πρόσφερε σταθερά ποιοτικό και εναλλακτικό πρόγραμμα στον τηλεθεατή. Ότι και να λένε τα διάφορα πολιτικά "παπαγαλάκια" αλλά και οι κοντόφθαλμοι συμπολίτες μου που χάρηκαν με το σπάσιμο αυτού του "κακού σπυριού".



Πάλι καλά υπάρχει το διαδίκτυο και μπορούμε να παρακολουθήσουμε ζωντανά τι γίνεται στο ραδιομέγαρο. Παράλληλα διαβάζω και διάφορα σχόλια πολιτών στο διαδίκτυο. Τι να πω.. μερικοί δεν καταλαβαίνουν με τίποτα. Οκ όλοι πάνω κάτω έχουμε ακούσει και ξέρουμε το μεγάλο φαγοπότι που επί χρόνια γινόταν στη Μεσογείων με τα δικά μας λεφτά. Ναι, υπήρχαν παχυλοί μισθοί, προκλητικές προσλήψεις και τόσα άλλα κακώς κείμενα που αν κάτσω να τα απαριθμήσω μία ζωή δε φτάνει. Αλλά δεν μπορεί πάντα μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά! Ανάμεσα σε αυτούς τους περίπου 2.500 που απολύθηκαν υπάρχουν και άνθρωποι που πληρώνονταν βάσει του ενιαίου μισθολογίου, έχουν υποχρεώσεις όπως όλοι μας και οικογένειες να θρέψουν και το πιο σημαντικό, αγαπούσαν την δουλειά τους. Συμφωνώ ότι έπρεπε να μπει ένα τέλος σε όλο αυτό το πελατειακό σύστημα που γι' αυτό, φίλε αναγνώστη, φταίμε εσύ κι εγώ που τόσα χρόνια δε θα σου πω τους ψηφίζαμε και οπωσδήποτε δεν θα σου πω το περίφημο "μαζί τα φάγαμε", θα σου πω όμως ότι φταίμε γιατί όλα έγιναν με την ανοχή μας. Γνωρίζαμε και δεν κάναμε τίποτα εκτός από το να βρίζουμε τον τάδε μπήξε και τον δείνα δείξε (προσφιλές άθλημα του Έλληνα αυτό).  Το ξεσκαρτάρισμα έπρεπε να γίνει, απλά ο τρόπος που διάλεξε η κυβέρνηση είναι λάθος. Είναι σπασμωδικός, πρόχειρος και εξυπηρετεί σκοπιμότητες. Για να δείξουμε στην τρόικα ότι κάνουμε πράξη αυτά που λέμε σαν κυβέρνηση. Όπως για παράδειγμα, κάναμε και με τους περίπου 2.000 "άχρηστους" δημοσίους υπαλλήλους που βγάλαμε σε διαθεσιμότητα τον Νοέμβρη του 2012 για να εξυγιάνουμε την δημόσια διοίκηση. Και δεν αναφέρομαι στους επίορκους και όσους πραγματικά πρέπει να φύγουν. Μιλάω για όσους επιλέχθηκαν "τυφλά" και εν μια νυκτί απλά και μόνο γιατί δεν "έβγαιναν τα νούμερα". Τι κι αν ανάμεσά τους ήταν άτομα που είχαν επιλεγεί μέσω ΑΣΕΠ, πτυχιούχοι, ΑΜΕΑ; Όλοι στον κάλαθο των αχρήστων. Πάλι καλά, έμαθα ότι για τους τελευταίους ανεστάλη η διαθεσιμότητα. Οι υπόλοιποι πάντως ακόμα δεν έχουν τοποθετηθεί σε νέες θέσεις όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση. Μύτη δεν άνοιξε όμως. Ίσα ίσα. Ο μέσος πολίτης που δεν το έχει ψάξει και που δεν τον ενδιαφέρει βρε αδερφέ, έλεγε καλά να πάθουν. Αγαπητέ αναγνώστη, απ' την ίδρυση του ελληνικού κράτους , να μην σου πω και πιο πριν, ένα είναι το πρόβλημά μας σαν λαός: η διχόνοια. Όχι ρε παιδιά!! Δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος, κανείς να μη χάσει τη δουλειά του. Γιατί σήμερα είναι η σειρά μου αλλά αύριο είναι η σειρά σου. Αυτά τα πράγματα είναι αλυσίδα. Και δεν με νοιάζει αν ο εργαζόμενος της ΕΡΤ και της κάθε ΕΡΤ δεν με στήριξε όταν έχασα τη δουλειά μου. Εγώ θα τον στηρίξω και δεν θα πάω να του βγάλω το μάτι όπως βγήκε το δικό μου. Γιατί την τυφλή χώρα στο τέλος θα την οδηγήσουν οι μονόφθαλμοι!

Μα για να επιστρέψω στο θέμα της ΕΡΤ. Διάβασα ότι η κρατική δεν ήταν ποτέ λαϊκό κανάλι και ότι ήταν όργανο της κάθε κυβέρνησης οπότε καλά να πάθουν οι εργαζόμενοι. Γιατί μήπως νομίζει κανείς ότι τα ιδιωτικά κανάλια δεν είναι φερέφωνα της κυβέρνησης; Και αλήθεια, πόσα δάνεια έχουν πάρει τα ιδιωτικά κανάλια και τι χρέη έχουν στις τράπεζες; Αυτές τις τράπεζες που εσύ κι εγώ Έλληνα φορολογούμενε πολίτη καλούμαστε να "σώσουμε" από την χρεωκοπία πληρώνοντας χαράτσια και φόρους κάθε είδους. Αν τα βάλουμε κάτω, πιο πολλά μας κοστίζουν τα ιδιωτικά κανάλια από τα δημόσια. Η λύση λοιπόν δεν είναι ο "ξαφνικός θάνατος" της ΕΡΤ. Η λύση για την ΕΡΤ αλλά και για κάθε "προβληματική" και ελλειμματική δημόσια εταιρία δεν είναι το κλείσιμο και η απαξίωση για να τα πάρουν οι ιδιώτες - σωτήρες για ένα κομμάτι ψωμί βλέπε Ολυμπιακή Αεροπορία και τον σωτήρα της τον Βγενόπουλο. Η λύση βρίσκεται στην αλλαγή της δικής μας νοοτροπίας. Όχι απ' τη μια να βρίζουμε το κράτος και τις υπηρεσίες του (που είναι δίκες μας υπηρεσίες) και απ' την άλλη όλοι να θέλουμε να βολευτούμε στο δημόσιο. Αλλά αυτό θέλει κότσια γιατί πως ν' αλλάξει κάποιος μια νοοτροπία τόσο βαθιά ριζωμένη και πως τα βάζει κανείς ανοιχτά με το κεφάλαιο; Αλλά τα λέει καλύτερα από μένα ο Κώστας Βαξεβάνης στο άρθρο του "Η Ελλάδα χωρίς ΕΡΤ είναι χαζή, ξανθιά και το επίθετό της είναι Μπόμπολας:

Η ουσία είναι ότι η ΕΡΤ είναι δημόσια περιουσία. Όλων των Ελλήνων όπου γης και όχι της κάθε κυβέρνησης. Με τα κουτσά της και τα στραβά της αλλά και με τα ωραία της. Αν το καλοσκεφθεί κανείς η ΕΡΤ μοιάζει με τον Έλληνα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι έστω και για τρεις μήνες, που ακούστηκε να λέγεται, δεν θα εκπέμπει κρατικό κανάλι και θα βλέπω αυτή την καταθλιπτική "μαύρη κουρτίνα". Ότι δεν θα λειτουργεί το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ, στο οποίο πολλές φορές ανέτρεξα όταν ήθελα να παρακολουθήσω κάτι "απ' τα παλιά". Κάθε μέρα, μέσα από επαναλήψεις ή νέες εκπομπές, μάθαινα κάτι καινούργιο για την ιστορία μας, για τον πολιτισμό μας, για τους ομογενείς μας, για τόσα πολλά πράγματα. Δεν μπορώ να το διανοηθώ ότι η κυβέρνηση μου το στερεί αυτό. Αν αυτό δεν είναι μια μορφή χούντας τότε τι είναι; 

"Μηχανή του χρόνου", "Παρασκήνιο", "Μονόγραμμα", "Διασπορά", "Από τον Φρόιντ στο διαδίκτυο" (Σαν σήμερα), "Αληθινά σενάρια", "Το αλάτι της γης".. Τι να πρωτοθυμηθώ; Την "Έκτη Αίσθηση" της ΕΤ3 την μοναδική εκπομπή που έδινε βήμα στους συμπολίτες μας με αναπηρία; Δεν αναφέρομαι στις εξαιρετικές ενημερωτικές εκπομπές "Εξάντας", "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα" και "Κουτί της Πανδώρας" που δεν γλύτωσαν βέβαια το κόψιμο. Αλλά εδώ δεν φταίνε οι υπάλληλοι αλλά οι κατά καιρούς κομματικά διορισμένες διοικήσεις της ΕΡΤ. Όπως και να' χει πάντως αυτές οι εκπομπές μεταδόθηκαν από την ΕΡΤ -όσες μεταδόθηκαν- και αναμφισβήτητα σε ιδιωτικό κανάλι τέτοιες εκπομπές δεν θα είχαν καμία θέση. Αλήθεια, ποιο ιδιωτικό κανάλι θυμάται με αξιοπρεπή τρόπο τις εθνικές μας επετείους; Και λέω αξιοπρεπή, εννοώντας ένα ντοκιμαντέρ βρε αδερφέ.. γιατί η προβολή της "Υπολοχαγού Νατάσα" (με την οποία ταινία δεν έχω απολύτως τίποτα, ίσα ίσα) την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου -θα μου συγχωρήσετε τη φράση- είναι ξεπέτα και όχι αφιέρωμα της προκοπής! Μόνο η κρατική τηλεόραση θα μπορούσε να κάνει 20ήμερο αφιέρωμα στη δεκαετία του 40 όπως έκανε φέτος η ΕΤ1 ή να προβάλει τόσες εκπομπές με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης όπως έκανε πέρυσι η ΕΤ3. Αυτό όμως δε θα ήταν καθόλου κερδοφόρο για ένα ιδιωτικό κανάλι. Άσε που η αναμόχλευση της ιστορικής μνήμης και η αντικειμενική γνώση δε συμφέρει καμία Χρυσή Αυγή -η οποία όπως ήταν φυσικό επικρότησε το κλείσιμο της ΕΡΤ- και κατ' επέκταση καμία κυβέρνηση. Ας κοιμίσουμε λοιπόν τη μνήμη μας και τη συνείδησή μας παρακολουθώντας σκουπίδια που μας αποχαυνώνουν και μας βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στην άγνοια και την απάθεια. Εντάξει, υπάρχουν κανά δυό εκπομπές που αξίζουν και στην ιδιωτική τηλεόρασή αλλά δυστυχώς είναι ψύλλοι στ' άχυρα για να μην πω "στάχτη στα μάτια"..

Θα κλείσω την ανάρτησή μου αναφέροντας το πρόγραμμα της ΕΤ1 την Δευτέρα το βράδυ για να καταλάβετε αυτά που έλεγα παραπάνω ότι δηλαδή η ΕΡΤ συντηρεί τη μνήμη, προσφέρει ποιότητα και είναι σαν τον Έλληνα με τα καλά και τα στραβά του. Τη Δευτέρα το βράδυ λοιπόν η ΕΤ1 από τις 21:00 περίπου (οκτώ θα ξεκινούσε αλλά η ομιλία του Τσίπρα το πήγε παραπίσω -  γιατί η ΕΡΤ πάντα έδινε βήμα σε όλα τα πολιτικά κόμματα ακόμα και στον Μιχαλολιάκο της Χ.Α.) έως και τη 01:00 αφιέρωσε το πρόγραμμά της στην επέτειο της μάχης της Κρήτης. Ω ποία χαρά για μένα! Η πρώτη εκπομπή ήταν το ντοκιμαντέρ "Η γυναίκα στη μάχη της Κρήτης" (σε επανάληψη αλλά εξαιρετικό). Γύρω στις 22:00 σε απευθείας μετάδοση από το θέατρο «Δώρα Στράτου» προβλήθηκε συναυλία με αφορμή την 72η επέτειο από την μάχη της Κρήτης. Φευ, αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία ζωντανή εξωτερική μετάδοση της κρατικής τηλεόρασης.. Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ απέδωσε το συμφωνικό έργο των Μπάμπη Πραμματευτάκη και Δημήτρη Αετουδάκη «Ωδή στη Μάχη της Κρήτης». με σολίστ στην κρητική λύρα τον Αλέξανδρο Παπαδάκη. Το δεύτερο μέρος περιελάμβανε το έργο του Μάνου Μουντάκη «Κρήτη αδούλωτη ψυχή», με συμμετοχή στους Κρητικούς χορούς του Λαογραφικού ομίλου Κουρήτες. Οι καλλιτέχνες που πλαισίωναν μουσικά τους Κουρήτες ήταν ο Μανώλης Ψαλλίδης στη λύρα, ο Γιάννης Βλάσσης στο λαούτο, ο Συμεών Κουφάκης στο νταούλι και ο Αντώνης Μαρτσάκης (βιολί, ασκομπαντούρα, μαντολίνο, τραγούδι) με το συγκρότημά του, τον Νίκο Μαρεντάκη (λαούτο) και τον Γιώργο Ψαρουδάκη (λαούτο, τραγούδι). Ξεχωριστή νότα στην εκδήλωση έδωσε ο Αντώνης όταν κατέβηκε στην πίστα και χόρεψε πεντοζάλη μαζί με τους Κουρήτες. Ο Αντώνης άλλωστε ανήκει στους πρωτοχορευτές της δεύτερης γενιάς των Κουρητών. Αναντράνησε το θέατρο κι εμένα αγαλλίασε η ψυχή μου! Αυτό το συναίσθημα δεν το έχω νιώσει μια και δύο φορές παρακολουθώντας εκπομπές της ΕΡΤ. Το έχω αισθανθεί αμέτρητες φόρες. Το μεταφέρω όσο πιο απλά μπορώ αλλά πιστεύω ότι ο σταθερός τηλεθεατής της ΕΡΤ καταλαβαίνει τι εννοώ. Με καλή διάθεση και μόνο θα ήθελα να κάνω και δύο παρατηρήσεις όσον αφορά την μετάδοση της εκδήλωσης, απλά και μόνο για να "δείξω" πόσο η κρατική μας τηλεόραση αντανακλά την νοοτροπία του Έλληνα.. Πέραν του γεγονότος ότι όταν χόρευε ο Αντώνης ο κάμεραμαν σε κάποιες ωραίες φιγούρες του, αγρόν ηγόραζε, αυτό που με "ξενέρωσε" ήταν όταν στις 12 μετά τα μεσάνυχτα και ενώ η συναυλία ήταν στο τελείωμά της, η ΕΤ1 έκοψε την μετάδοση και άφησε τους τηλεθεατές στα κρύα του λουτρού. Μου θύμισε αυτή την τακτική του Ελληνάρα να τα μαζεύει και να την "κάνει με ελαφρά" μόλις καταλάβει ότι έρχεται το τέλος μιας συναυλίας με την γελοιοδέστατη δικαιολογία να μην τον πιάσει η κίνηση. Βασικά αυτό είναι μέγιστη καφρίλα. Τι περιμένει και ποια είναι η ηθική ανταμοιβή του καλλιτέχνη; Το χειροκρότημα, ειδικά αυτό στο τέλος με τα μπιζαρίσματα και το σύνηθες "κι άλλο, κι άλλο". Φανταστείτε τον καλλιτέχνη, αφού τα έχει δώσει όλα για περίπου δύο ώρες, πως νιώθει όταν ανταμείβεται στο τέλος με ένα χλιαρό χειροκρότημα μέσα σ' ένα μισοάδειο θέατρο. Τέλος πάντων. Αμέσως μετά ακολούθησε η προβολή του ντοκιμαντέρ "Οι κάλυκες του λόφου", μια μικρή ιστορία από τη μάχη της Κρήτης που διαδραματίστηκε στον Κοψά, ένα λόφο πάνω από την πεδιάδα των Γουρνών, το οποίο πλέον μόνο στο youtube μπορείτε να το παρακολουθήσετε:

Πριν κλείσω, αξίζει να αναφερθώ στο μακράν καλύτερο σποτάκι της ελληνικής τηλεόρασης -για μένα- αυτό του ψηφιακού αρχείου της ΕΡΤ. Δυστυχώς όσο και να έψαξα δεν το βρήκα πουθενά στο διαδίκτυο. Το παρακάτω σποτάκι δεν είναι αυτό που λέω αλλά η λογική του πλησιάζει εκείνη του αρχικού, το οποίο κάθε φορά που το έβλεπα με συγκινούσε. Μέσα σε λίγα λεπτά περνούσαν μπροστά από τα μάτια του τηλεθεατή εικόνες, πρόσωπα και γεγονότα σταθμοί στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδας. Να μην σχολιάσω την καθόλου τυχαία μουσική του επένδυση. Το "Dance of the dogs" από το άλμπουμ "Reflections" του Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας καθώς και διευθυντής του κρατικού ραδιοσταθμού Τρίτο Πρόγραμμα την περίοδο 1975-1982.. Αλλά όχι, η ΕΡΤ δεν "ποιεί ήθος" για κάποιους! Είναι άχρηστη, ζημιογόνα και γι' αυτό πρέπει να κλείσει.. Τέλος εποχής.


Αυτό είναι το βίντεο που έφτιαξαν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ: