Η Κρήτη λέει είναι νησί, μα για το χαρτογράφο. Για μένα είναι η ΖΩΗ όξω από τον τάφο... (Αγνώστου)

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Αν μιλούσαν τα σύννεφα



Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Πρώτη εκτέλεση: Πόλυ Πάνου & Αντώνης Ρεπάνης ( Ντουέτο )


Ήτανε φθινόπωρο και τα φύλλα πέφτανε
και ένα αγέρι φύσαγε κάπως δυνατό,
ήτανε φθινόπωρο και τα μαύρα σύννεφα
χάιδευαν παράξενα το Λυκαβηττό.

Ήρθε και το σούρουπο και τα φώτα ανάψανε
κι άδικα τα μάτια μου τον χαμό σου κλάψανε
και το πάρκο έρημο κι η καρδιά μου άδεια
ζω με την ανάμνηση πονεμένα βράδια.

Αν μιλούσαν τα σύννεφα 
αν μιλούσαν κι οι δρόμοι
θα σου λέγαν αγάπη μου 
πως σ' αγαπώ ακόμη.

Δεν με παρηγόρησε ο καιρός που πέρασε
ούτε και το χείλι μου από τότε γέλασε,
σκέπασε ο πόνος μου κάθε ομορφιά
ζω μες στο φθινόπωρο και στη συννεφιά.

Αν μιλούσαν τα σύννεφα 
αν μιλούσαν κι οι δρόμοι
θα σου λέγαν αγάπη μου 
πως σ' αγαπώ ακόμη.


Ναι ξέρω, δεν είναι φθινόπωρο αλλά θα μπορούσε με τέτοιο καιρό που κάνει. Τι να πει κανείς.. και ο καιρός τρελάθηκε στις μέρες μας. Οι συννεφιές των τελευταίων ημερών μου έφεραν στο νου το πολύ αγαπημένο τραγούδι του Μητσάκη. Είπα να το αναρτήσω και να κάνω και το σχολιάκι μου. Το βίντεο στο youtube είναι από την ταινία "Το έξυπνο πουλί" του 1961 σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου. Αυτές οι παλιές ελληνικές ταινίες.. τι μουσικούς θησαυρούς κρύβουν. Είναι κάποιες που δεν τις πιάνει το μάτι σου και ακούγονται κάτι άσματα φοβερά (θα αναφερθώ σε μερικές τέτοιες περιπτώσεις σε μελλοντική ανάρτησή μου). Εδώ βέβαια εμφανίζεται η Άννα Μαριάννα αλλά τραγουδάει η Πόλυ Πάνου. Ε λοιπόν, αυτό ποτέ δεν το κατάλαβα.. άντε να ντουμπλάρονται οι ηθοποιοί (αν και είναι πολύ παράξενο να βλέπεις τον Λάκη Κομνηνό και να ακούς τον Αλέκο Αλεξανδράκη, βλ. "Τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι"), οι τραγουδιστές γιατί να ντουμπλάρονται; 
Το συγκεκριμένο τραγούδι,  είναι από τ' αγαπημένα του παλαίμαχου Ρεθεμνιώτη ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού, Κώστα Λινοξυλάκη. Το 2000, η εκπομπή "Σπορ ιστορίες" του Δημήτρη Χατζηγεωργίου (υπάρχει στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ) κάνει αφιέρωμα στον Κώστα Λινοξυλάκη και η Πόλυ Πάνου του αφιερώνει το "Αν μιλούσαν τα σύννεφα". Τιμής ένεκεν, για τα γλέντια που κάνανε στου "Τζίμη του Χοντρού". Για φαντάσου, έχουν περάσει τόσα χρόνια και το θυμάμαι ακόμη.. Τόσο μεγάλη εντύπωση φαίνεται ότι μου έκανε η εκπομπή και η προσωπικότητα του Λινοξυλάκη...

Οι στίχοι είναι από το http://www.stixoi.info/

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Γρηγόρης Λαμπράκης, ο αγωνιστής της ειρήνης

Σαν σήμερα 27/05/1963 πέθανε ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Ανακαλύπτω μετά μεγάλης λύπης μου, ότι πολλά νέα παιδιά δε γνωρίζουν ούτε ποιος ήταν, ούτε τι προσέφερε στην πατρίδα.. Ότι πρόλαβε δηλαδή πριν τον "φάνε".. Βλέπετε έτσι είναι αυτός ο τόπος και για την ακρίβεια αυτή είναι η "πολιτική" του τόπου μας. Όποιος αληθινός πατριώτης έμπλεξε με την πολιτική θέλοντας να προσφέρει στο σύνολο και όχι υποκινούμενος από προσωπικό όφελος, συνήθως δεν είχε καλά ξέτελα που λέμε και στην Κρήτη. Τέλος πάντων, ξέρω ότι δε μπορώ να αλλάξω τον κόσμο.. Μπορώ όμως να γράψω δυο λόγια για το Γρηγόρη Λαμπράκη στη μνήμη του, για τον πατέρα μου που έφαγε ξύλο για το σήμα της ειρήνης και για όποιον μπει στον κόπο να διαβάσει την ανάρτησή μου. 

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν αθλητής, κοινωνικός παράγοντας και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Κερασίτσα Αρκαδίας. Ήταν γιος κατώτερου υπαλλήλου. Κατόρθωσε, όμως, να σπουδάσει και να πάρει το δίπλωμα του γιατρού μαιευτήρα. Υπήρξε 10 φορές βαλκανιονίκης στο άλμα μήκους και ήταν κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ στο άθλημα αυτό για 23 χρόνια!!!
Ως γιατρός μαιευτήρας. ο Λαμπράκης διακρίνεται από νωρίς. Το 1950, έγινε υφηγητής, ενώ, παράλληλα εκδίδει το έργο του "Κλινική ενδοκρινολογία". Άσκησε το επάγγελμα του περισσότερο ως φιλάνθρωπος. Η κλινική του ήταν ανοικτή για τους φτωχούς και άπορους από τους οποίους ποτέ δεν έπαιρνε χρήματα. Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Λαμπράκης εντάχθηκε στις γραμμές του ΕΑΜ. Η κλινική του δεν ήταν τότε μόνο καταφύγιο των άπορων και των φτωχών, αλλά και των διωκομένων. Τους έκρυβε και τους συντηρούσε.


Με τον σπουδαίο Jesse Owens, τον ολυμπιονίκη που "ταπείνωσε" τον Χίτλερ στου Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο.

Ως πρωταθλητής, αγωνίστηκε κατά την Κατοχή, επικεφαλής της "Ένωσης Ελλήνων Αθλητών" για τη εξασφάλιση συσσιτίου στη μεγάλη πείνα. Από την Κατοχή συνδέθηκε με το κίνημα της Αριστεράς και παρέμεινε σε αυτό ως το θάνατό του. 
Το 1961, ο Λαμπράκης κατέρχεται ως υποψήφιος βουλευτής της Ε.Δ.Α. και των συνεργαζόμενων στο Π.Α.Μ.Ε. Ήταν η εποχή του εκλογικού πραξικοπήματος της Δεξιάς, της εφαρμογής του σχεδίου "Περικλής" που εξελίχθηκε σε όργιο τρομοκρατίας, με άγριους ξυλοδαρμούς και εκατοντάδες τραυματίες. Ο Λαμπράκης, ως υποψήφιος βουλευτής, αγωνίστηκε στην πρώτη γραμμή παρά τη βία και την τρομοκρατία, κι εκλέχθηκε βουλευτής. Την ίδια χρονιά γίνεται αντιπρόεδρος της ελληνικής επιτροπής για την ύφεση και την ειρήνη. Από τότε αρχίζει μια έντονη δραστηριότητα στο φιλειρηνικό κίνημα. Η τεράστια ανάπτυξη του φιλειρηνικού κινήματος στη χώρα μας ανησύχησε τη Δεξιά, που πήρε σκληρά μέτρα για την κατάπνιξη του. Ο Λαμπράκης, αναδεικνύεται στη φάση αυτήν, ακούραστος αγωνιστής, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή εναντίον της τρομοκρατίας. Το 1962, παίρνει μέρος στο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Ύφεση και την Ειρήνη, που έγινε στη Μόσχα, ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας.
Βρισκόμαστε στην εποχή που το διεθνές κίνημα για την ύφεση και την ειρήνη εγκαινιάζει τις πορείες ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Οι λαοί απαιτούσαν την ειρήνη με τις πορείες. Ο Λαμπράκης θα πάρει μέρος στην πορεία ειρήνης του Όλντερμαστον της Αγγλίας, την Άνοιξη του 1963, και, στη συνέχεια, γυρνώντας στην Ελλάδα, οργανώνει την ελληνική πορεία ειρήνης, που πήρε την ονομασία Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης. Από τότε ορίστηκε να γίνεται η Μαραθώνια Πορεία κάθε χρόνο. Οι αρχές την απαγόρευσαν. Η Ε.Ρ.Ε., που κυβερνούσε τη χώρα, κινητοποίησε όλες τις δυνάμεις αστυνομίας και χωροφυλακής για να ματαιώσουν την πορεία. Ο Λαμπράκης απτόητος -είχε και τη βουλευτική ασυλία- έφτασε μόνος στον Τύμβο του Μαραθώνα. Ελάχιστοι κατόρθωσαν να φτάσουν ως εκεί, ανάμεσά τους δε και μερικοί ξένοι. Έτσι, ο Λαμπράκης ξεκινά την πορεία ειρήνης, κρατώντας στα χέρια του ένα τεράστιο πανό με την επιγραφή "ΕΛΛΑΣ" και το σήμα της ειρήνης.


Οι κυνηγημένοι από τις αστυνομικές δυνάμεις, αγωνιστές της ειρήνης είχαν σκορπιστεί κατά μήκος της πορείας, δεξιά και αριστερά, και προσπαθούσαν να μπουν σε αυτήν, αλλά οι αστυνομικές δυνάμεις τους διέλυσαν με άγριους ξυλοδαρμούς. Ο Λαμπράκης, με λίγους, μόνο, οπαδούς της ειρήνης, που είχαν κατορθώσει να βρεθούν μαζί του στον Τύμβο, προχώρησε αταλάντευτος στο δρόμο της ειρήνης ως το πεδίο του Άρεως. Παρά τη βία και την τρομοκρατία είχε πραγματοποιηθεί η πορεία ειρήνης και ο Λαμπράκης είχε γίνει ένα σύμβολο. Έτσι, για τη Δεξιά, ο Λαμπράκης απέβει επικίνδυνος. Έβλεπε ότι με τη δράση του έσπαγε την τρομοκρατία, που με τόση επιμονή είχε επιβάλει από το εκλογικό πραξικόπημα του 1961 και μετά. Το παρακράτος, που κινεί τα δίκτυα για επιβολή δικτατορίας, βάζει για στόχο το Λαμπράκη. Η μεγάλη χούντα, που κινείται ανοικτά την περίοδο αυτή για επιβολή της δικτατορίας, στην ένταση του αντικομουνισμού και στην ανάγκη να ενταθεί το κλίμα της τρομοκρατίας, αποφασίζει την εκτέλεση του Λαμπράκη, και μάλιστα κατά τρόπο που θα τρομοκρατούσε τον λαό.
Στις 22/05/1963, στη Θεσσαλονίκη, οργανώθηκε συγκέντρωση σε κλειστό χώρο των οπαδών της ειρήνης, στην οποία θα μιλούσε ο Λαμπράκης. Το παρακράτος οργανώνει αντισυγκέντρωση με γνωστά φασιστικά στοιχεία και ανθρώπους του υποκόσμου. Στην αντισυγκέντρωση ήταν και οι δολοφόνοι, οπλισμένοι με τα κατάλληλα όργανα, ένα τρίκυκλο και ένα σιδερένιο λοστό, έτοιμοι να χτυπήσουν την κατάλληλη στιγμή. Η αντισυγκέντρωση προκαλεί και απειλεί να εισβάλει στο χώρο της συγκέντρωσης.
Μετά το τέλος της εκδήλωσης, ο Λαμπράκης δέχεται δολοφονική επίθεση σε κεντρικό δρόμο της πόλης από το τρίκυκλο, στο οποίο επέβαιναν οι ακροδεξιοί Σπύρος Γκοτζαμάνης και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης. Τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε στις 27/05/1963, σε ηλικία 51 ετών. Ο θάνατός του προκάλεσε αγανάκτηση στην κοινή γνώμη, οξύτατη πολιτική κρίση, αλλά και διεθνή κατακραυγή.


Ο Μάνος Κατράκης, η Δάφνη Σκούρα και ο Μήτσος Λυγίζος (σκηνοθέτης, συγγραφέας) ως τιμητική φρουρά στο φέρετρο του Γρηγόρη Λαμπράκη http://theatreworld.wordpress.com

Την επομένη ένα πλήθος 500.000 ανθρώπων συγκεντρώθηκε στο Α' Νεκροταφείο για το «Ύστατο Χαίρε». Γρήγορα, η συγκέντρωση μετατράπηκε σε διαδήλωση καταδίκης της δεξιάς κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Παλατιού.
Φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας Λαμπράκη ήταν ο Σπύρος Γκοτζαμάνης και ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, αλλά η δικαστική έρευνα που διεξήγαγαν ο εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας και ο νεαρός ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης έφεραν στο φως σχέσεις των αρχών με ένα ακροδεξιό παρακράτος. Ο ανακριτής Σαρτζετάκης απήγγειλε, μάλιστα, κατηγορίες και εναντίον ανώτατων αξιωματικών της Χωροφυλακής. Οι φυσικοί αυτουργοί καταδικάσθηκαν τον Δεκέμβριο του 1966 σε πολυετή φυλάκιση και απελευθερώθηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (μην ξεχνάμε και τις περίφημες φωτογραφίες της βασίλισσας Φρειδερίκης συντροφιά με τον Γκοτζαμάνη και τον Εμμανουηλίδη που είδαν το φως της δημοσιότητας εκείνη την περίοδο) .
Η δολοφονία Λαμπράκη επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αφού διερωτήθηκε «Επιτέλους, ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;» (σαφής υπαινιγμός κατά των μηχανορραφιών του στέμματος μέσω του παρακράτους) εγκατέλειψε την πρωθυπουργία και την πολιτική τον Ιούνιο του 1963 και αποσύρθηκε στο Παρίσι. Η Ε.Δ.Α. κατήγγειλε ευθέως τους παρακρατικούς, τα κυβερνητικά όργανα και τα όργανα ασφαλείας ως πρωτεργάτες του εγκλήματος, ενώ η Ένωση Κέντρου δια στόματος Γ. Παπανδρέου απέδιδε την ηθική αυτουργία της δολοφονίας στον αρχηγό της Ε.Ρ.Ε. (τόσα χρόνια τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου.. η συνήθης τακτική των κομμάτων να τα ρίχνουν το ένα στο άλλο χωρίς να παραδέχονται τα λάθη τους και χωρίς να τιμωρείται ουσιαστικά κανείς υπεύθυνος).
Χιλιάδες νέοι ίδρυσαν τον πολιτικό οργανισμό «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη», που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο προοδευτικό κίνημα της δεκαετίας του '60. Πρώτος γραμματέας της οργάνωσης ανέλαβε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Η ζωή και ο θάνατος του Γρηγόρη Λαμπράκη ενέπνευσε τον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό στο περίφημο πολιτικό του μυθιστόρημα με τον τίτλο Ζ (Εκδόσεις Λιβάνη). Το 1969 μεταφέρεται με επιτυχία στη μεγάλη οθόνη από τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, με πρωταγωνιστές τον Υβ Μοντάν, τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν και την Ειρήνη Παππά.

Πραγματικά δεν ξέρω αν ζούσε σήμερα ο Γρηγόρης Λαμπράκης τι θέση θα είχε στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας. Βλέπετε η πολιτική σκηνή έχει γεμίσει κολοτούμπες.. και το υπουργιλίκι είναι πολύ γλυκό το άτιμο.. μόλις το δοκιμάσεις θες κι άλλο. Ας μην αναφέρω πόσοι θα πούλαγαν και τη μάνα τους γι' αυτό, μα παραδείγματα έχετε κάμποσα.. Δε θέλω να σκέφτομαι κάτι τέτοιο για τον Λαμπράκη. Πραγματικά πιστεύω ότι όπως ήταν άμεμπτος και ηθικός καθ' όλη τη διάρκεια της σύντομης ζωής του, έτσι θα συνέχιζε να είναι και τώρα. Ίσως, επειδή, ήταν ένας ρομαντικός οραματιστής να μην είχε αντέξει τη σαπίλα της πολιτικής και να είχε αποσυρθεί. Δεν ξέρω.. 

Εντύπωση πάντως μου κάνει η υποψηφιότητα στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας του Θεόδωρου Λαμπράκη, γιου του Γρηγόρη Λαμπράκη. Εντύπωση μου κάνει και η ανακοίνωση του Ιδρύματος Λαμπράκη (στο οποίο είναι πρόεδρος ο άλλος γιος του Γρηγόρη Λαμπράκη) σχετικά με αυτή την υποψηφιότητα. Παραθέτω την ανακοίνωση και κλείνω το θέμα των υιών εδώ. Τα συμπεράσματα δικά σας. 

ΑΠΟ ΤΟ
ΙΔΡΥΜΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ
ΕΚΔΟΘΗΚΕ Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ανακοινώνει ότι ο Πρόεδρος του Ιδρύματος κύριος Γρηγόρης Λαμπράκης, γιος του αείμνηστου Βουλευτή,  Αγωνιστή της Ειρήνης και Μαραθωνοδρόμου ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ, δεν έχει καμία σχέση με οποιαδήποτε υποψηφιότητα ανακοινώθηκε πρόσφατα για τις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012. Ο Πρόεδρος και το ΔΣ του Ιδρύματος ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με τους στόχους και τους σκοπούς του φορέα.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ



Στο κείμενο έγινε χρήση των παρακάτω πηγών:
Μεγάλη Γενική Εγκυκλοπαίδεια Υδρία, τόμος τριακοστός πέμπτος, Εταιρία Ελληνικών Εκδόσεων Α.Ε., ΑΘΗΝΑ, 1987, σελ. 454 - 455 (λήμμα Λαμπράκης Γρηγόρης


Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Τουρκολόγος: ΑΟΖ και ελληνικά κόμματα

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που αξίζει να διαβάσετε. Εκλογές ξανά.. ρχονται..

Τουρκολόγος: ΑΟΖ και ελληνικά κόμματα:    Σήμερα θα ασχοληθούμε με το πως αντιμετωπίζουν τα ελληνικά κόμματα(συγκεκριμένα αυτά που μπήκαν στην βουλή στις 6 Μαϊου) το σοβαρότατο ...

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Αντίο Νίκο Μανιά..




Ετήσια τελετή απονομής βραβείων Ε.Π.Α.

Σήμερα έπεσε στα χέρια μου η εφημερίδα της Ενώσεως Πολυτέκνων Αθηνών (Ε.Π.Α.), αρ. φύλλου 178 (Μάρτιος - Απρίλιος 2012). Στη σελίδα 60 διαβάζω το άρθρο του Χαράλαμπου  Παύλου, διευθυντού της Ε.Π.Α. με τίτλο "Ετήσια τελετή απονομής βραβείων σε γονείς και παιδιά της Ε.Π.Α." Η εκδήλωση της βράβευσης πραγματοποιήθηκε στις 25/03/2012 στο ξενοδοχείο INTERCONTINENTAL.
Μεταξύ άλλων διαβάζω.. "Ο τετράκις Ολυμπιονίκης Δήμας Πύρρος, πατέρας 4 παιδιών, πήρε πτυχίο με άριστα του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ δύο από τα παιδιά του, αρίστευσαν, η Ελένη στο Λύκειο και ο Βίκτωρας στο Γυμνάσιο".
Παρακάτω, διαβάζω το εξής εντυπωσιακό: "Ζεύγος πολυτέκνων που πήραν Μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών: Γαλανόπουλος Ηλίας, πατέρας 5 παιδιών. Ο ίδιος πήρε διδακτορικό στην Ιατρική του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ η σύζυγός του Νάνη Ευαγγελία, πήρε Μάστερ με άριστα στη Διαχείριση Κρίσεων και Μ.Μ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών".
Το άρθρο αναφερόταν και σε άλλες αξιόλογες περιπτώσεις γονέων και παιδιών στις οποίες δεν θα αναφερθώ. Πάντως, όλοι ανεξαιρέτως είναι άξιοι θερμών συγχαρητηρίων.
...Και μετά μιλάμε εμείς με ένα πτυχίο Πανεπιστημίου και αυτό με Λίαν Καλώς.

Σημείωση: Θα ήθελα να σημειώσω ότι η εφημερίδα της Ε.Π.Α. εκδίδεται σε πολυτονικό σύστημα. Περισσότερες πληροφορίες για ότι αφορά τις πολύτεκνες οικογένειες στην ιστοσελίδα της Ε.Π.Α. http://www.epa.gr/ , καθώς και στην ιστοσελίδα της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος http://www.aspe.gr

Ας δούμε κι αυτό: ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ ΕΝ ΟΨΕΙ Στόχος η Κρήτη


Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής

Περίληψη από το άρθρο του Ι.Σ. Θεοδωράτου που δημοσιεύθηκε
στο περιοδικό «Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική»,
τεύχος 26, σελ. 80, Αιγίς Εκδοτική, Απρίλιος 2012.



Η φιλοξενία μαχητικών F-35B VSTOL
θα επιτρέψει στο αεροπλανοφόρο
να εκτελέσει επιχειρήσεις αεροπορικής
 υποστήριξης σε αποβατικές ενέργειες
 με στόχο νησιά όπως η Κρήτη.

  Η ανάδειξη της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης διέρχεται ή μάλλον «διαπλέει» μέσω της ανάπτυξης της ναυτικής ισχύος. Η υλοποίηση ενός φιλόδοξου μεσομακροπρόθεσμου προγράμματος ναυπηγήσεων, αποτελεί προϊόν σχεδιασμών οι οποίοι συνδέονται στενά με τις γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας. O Τούρκος αρχηγός Ναυτικών Δυνάμεων (TDK) προέβη σε αποκαλυπτικές όσο και κατατοπιστικές ανακοινώσεις, βάσει των οποίων γνωστοποιήθηκε η πρόθεση απόκτησης πέραν του πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων τύπου LPD, και ενός αεροπλανοφόρου, από το οποίο θα επιχειρούν αεροσκάφη βραχείας από-προσνήωσης τύπου VSTOL (Very Sort TakeOff and Landing). Η βαρύγδουπη αυτή δήλωση-εκδήλωση μεσομακροπρόθεσμων προθέσεων απηχεί την μεταβολή του τουρκικού-νεοθωμανικού επιχειρησιακού δόγματος, το οποίο επαναπροσανατολίζει προς μια νέα κατεύθυνση. Βάσει των νέων δεδομένων το TDK της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα (2021-2030) θα μπορεί να σχεδιάσει και να πραγματοποιήσει για πρώτη φορά μείζονα επιθετική ενέργεια πίσω από την ζώνη άμυνας του Ανατολικού Αιγαίου, στοχεύοντας την κατάληψη της Κρήτης αλλά  και την εισβολή στην Πελοπόννησο. Εφόσον αυτοί οι σχεδιασμοί υλοποιηθούν καμία περιοχή της νότιας Ελλάδας δεν θα μπορεί να θεωρείται ασφαλής, ενώ θα απαιτηθεί η λήψη επιπρόσθετων μέτρων για την ενίσχυση της άμυνας. Ουσιαστικά ολόκληρος ο εθνικός αμυντικός σχεδιασμός θα χρειαστεί να επανεξεταστεί εκ βάθρων…    


  Το πόση μεγάλη προτεραιότητα συνιστά για την Τουρκία η συγκρότηση μιας ισχυρής ναυτικής δύναμης, η οποία θα επιτρέψει στην Άγκυρα να αναδειχθεί μεσοπρόθεσμα στην μεγαλύτερη ναυτική δύναμη της Μεσογείου, αναλύεται στο έργο του νυν υπουργού των Εξωτερικών της χώρας Αχμέτ Νταβούτογλου. Από την έναρξη του 21ου αιώνα, το Τουρκικό Ναυτικό (TDK) προωθεί ένα γοργά υλοποιήσιμο μεσομακροπρόθεσμο πρόγραμμα ναυπηγήσεων και εξοπλισμών, το οποίο όταν ολοκληρωθεί θα επιτρέψει στη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων να αποτελεί διοίκηση του νέο-οθωμανικού Blue Water Navy!  

  H ανακοίνωση προμήθειας ενός πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων – τύπου LPD – δεν αποτελεί «οροφή» των τουρκικών ναυπηγικών βλέψεων, αλλά το επιστέγασμα θα είναι η απόκτηση ενός αεροπλανοφόρου. Μετά από το τέλος του 2009, οπότε οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εισήλθαν στη σκοτεινή σήραγγα των περικοπών, το ενδιαφέρον – σε επίπεδο στρατηγικής πληροφόρησης και ανάλυσης – για τις μελλοντικές ναυπηγήσεις πολεμικών πλοίων από την Τουρκία, υποβαθμίστηκε καθώς η πολιτική ηγεσία της χώρας (και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας) εστίασε στην αντιμετώπιση άλλων κατεπειγουσών ζητημάτων. Όπως μας εκμυστηρεύθηκε ανώτατος αξιωματικός: «… είχαν να ασχοληθούν κατά προτεραιότητα με αρκετά δυσάρεστες οικονομικού περιεχομένου υποθέσεις, οι οποίες συνέτριβαν σε καθημερινή βάση την πίστη των πολιτών αλλά και των ενστόλων στα κόμματα. Συνεπώς κάθε σοβαρή και επιβεβαιωμένη πληροφορία περί αναβάθμισης της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος, αντιμετωπιζόταν με επικίνδυνη αδιαφορία…». Υπό αυτό το πρίσμα και την λογική γιατί θα έπρεπε να υπάρξει ανησυχία από μια νέα δήλωση Τούρκου επισήμου, η οποία αφορά ένα σχέδιο που θα υλοποιηθεί την επόμενη δεκαετία;


Στην φωτογραφία του 1991 εικονίζονται τέσσερις τύποι αεροπλανοφόρων διαφόρων εκτοπισμάτων και αποστολών και συγκεκριμένα:  το ισπανικής κατασκευής Principe de Asturias (R-11), τα αμερικανικό πλοίο αμφίβιας επίθεσης Wasp (LHD-1), το Forrestal (CV-59) συν το βρετανικό Invincible (R-05). Η Τουρκία σχεδιάζει να ναυπηγήσει ένα σκάφος εκτοπίσματος 25.000 τόνων.
ΦΩΤΟ: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Principe-de-Asturias_Wasp_Forrestal_Invincible_1991_DN-ST-92-01129s.jpg

  Η νέα σοβαρή εξέλιξη που θα ανατρέψει πλήρως την όποια ισορροπία δυνάμεων, γνωστοποιήθηκε στις 12 Μαρτίου μέσα από τα τουρκικά ΜΜΕ. Ο αρχηγός των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας ναύαρχος Μουράτ Μπιλγκέλ (Murat Bilgel) στο πλαίσιο συνέντευξης που έδωσε και δημοσιεύθηκε στο γνωστό περιοδικό PROCEEDINGS που εκδίδεται από τη Ναυτική Ακαδημία των Ηνωμένων Πολιτειών, αποκάλυψε ότι στον μελλοντικό σχεδιασμό του TDK θα πρέπει να περιληφθεί και η ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου. Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το ακριβές νόημα των λόγων του Τούρκου ναυάρχου παραθέτουμε σε μετάφραση όπως δημοσιεύθηκε στο geostrategy.gr από τον Χρήστο Μηνάγια το πλήρες κείμενο της συνέντευξής: «…Οι στρατηγικές προτεραιότητες του στόλου μας τα επόμενα πέντε, 10 και 20 χρόνια είναι η δημιουργία ναυτικών δυνάμεων καλά εκπαιδευμένων και άρτια εξοπλισμένων, οι οποίες θα μπορούν να προωθούνται σε σύντομο χρονικό διάστημα και να επιχειρούν στις περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος. Ο σχεδιασμός των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων για την επόμενη δεκαετία περιλαμβάνει και την απόκτηση ενός αεροπλανοφόρου το οποίο θα εστιασθεί στην κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών πέραν των πολεμικών επιχειρήσεων. Σκοπεύουμε να αυξήσουμε τη μεταφορική δυνατότητα των αεροπορικών μας μέσων και να αποκτήσουμε πλοίο υποστήριξης πολεμικών επιχειρήσεων, φρεγάτες πολλαπλού ρόλου, μη επανδρωμένα ελικόπτερα και υποβρύχια που θα επιχειρούν εν καταδύσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σχεδιάζουμε την απόκτηση ενός πλοίου πολλαπλών δυνατοτήτων απο-προσνήωσης, το οποίο θα έχει περιορισμένες δυνατότητες προσβολής στόχων».

  Ο Τούρκος ναύαρχος επισήμανε επίσης ότι η Τουρκική Αεροπορία σήμερα δεν διαθέτει κατάλληλα αεροσκάφη που θα μπορούν να από-προσνηώνονται σε αεροπλανοφόρο. Όμως για την κάλυψη της συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης αναφέρθηκε στην προμήθεια αεροσκαφών τύπου F-35Β (STOVL) βραχείας απο-προσνήωσης. Η αποκάλυψη του αρχηγού των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων συνεχίστηκε με την αναφορά του στο πρόγραμμα προμήθειας 100+ μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35. Η έκπληξη προήλθε από την δήλωσή του ότι μελετάται εάν ένας αριθμός από αυτά θα είναι τύπου F-35B STOVL ή θα αποκτηθεί ένας επιπλέον αριθμός (περί των 40 μαχητικών), ώστε να μπορούν να επιχειρούν από το νέο αεροπλανοφόρο. Συνεχίζοντας ο ναύαρχος Μπιλγκέλ και θέλοντας να αιτιολογήσει την απόφαση της χώρας του να εισέλθει στην ολιγομελή λέσχη ναυτικών που διαθέτουν αεροπλανοφόρα στη δύναμη του Στόλου τους, υποστήριξε ότι το σκάφος θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη συμμαχικών επιχειρησιακών απαιτήσεων! Συγκεκριμένα το τουρκικό αεροπλανοφόρο προορίζεται να παρέχει υποστήριξη στα μαχητικά του ΝΑΤΟ κατά τη διεξαγωγή διεθνών επιχειρήσεων.

  Αναφορικά με το μέγεθος του σκάφους προανήγγειλε ότι ένα τέτοιο σκάφος θα πρέπει να έχει εκτόπισμα της τάξης των 24.000 τόνων, το μήκος θα είναι της τάξης των 140 μέτρων και θα μπορεί να φιλοξενήσει 40 μαχητικά. Υπό τις σημερινές συνθήκες και μελέτες, το πιο φιλόδοξο ναυπηγικό πρόγραμμα της χώρας θα κοστίσει 1,5 δισ. δολάρια, χωρίς τον εξοπλισμό και τα αεροσκάφη που θα φέρει και το σημαντικότερο μπορεί πλέον να ναυπηγηθεί σε τουρκικό ναυπηγείο. Ολοκληρώνοντας ο Τούρκος ναύαρχος έθεσε μάλιστα και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του φιλόδοξου νέο-οθωμανικής έμπνευσης προγράμματος, ισχυριζόμενος ότι η υλοποίηση του μπορεί να ξεκινήσει σε πέντε χρόνια (περί το 2017) και να ενταχθεί στο TDK μετά από διάστημα έξι έως επτά χρόνια. Δηλαδή συνολικά μετά από παρέλευση 12 χρόνων, περί το 2024 η ημισέληνος θα κυματίζει στο πλέον επιβλητικό σκάφος της Ανατολικής Μεσογείου στο αεροπλανοφόρο «Μεχμέτ Β΄ Φατίχ», όπως πιστεύουμε ότι είναι πολύ πιθανό να ονομαστεί…
Με στόχο την Κρήτη!

  Η αποκάλυψη των μεγαλεπήβολων τουρκικών σχεδίων προκαλεί σειρά εύλογων ερωτημάτων, τα οποία επικεντρώνονται στην ανεύρεση των λόγων που οδήγησαν τους επιτελείς του TDK στην απόφαση προμήθειας ενός σκάφους μοναδικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων, οι οποίες προδίδουν μια σοβαρή αλλαγή της εθνικής στρατηγικής. Στο σημείο αυτό θα χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του ναυάρχου ε.α. σήμερα Σαλίμ Ντερβίσογλου (Salim Dervisoglu), ο οποίος διατέλεσε αρχηγός του TDK. Τον περασμένο Απρίλιο ο Ντερβίσογλου είχε πραγματοποιήσει ομιλία στο τουρκικό think tankBILGESAM. Τα όσα ανέφερε ο Τούρκος ναύαρχος είναι εξίσου αποκαλυπτικά των προθέσεων που επιβεβαιώθηκαν ένα χρόνο μετά με τις δηλώσεις του διαδόχου του ναυάρχου Μπιλγκέλ, επιβεβαιώνοντας τη συνέχεια των σχεδίων, όπως αυτά προγραμματίζονται και εκτελούνται από την ηγεσία του ΤDK. Το κείμενο της ομιλίας λάβαμε σε μετάφραση από τον Χρήστο Μηνάγια και το geostrategy.gr και έχει ως εξής: «Οι ναυτικές μας δυνάμεις σε σχέση με τον Στρατό και την Πολεμική Αεροπορία έχουν ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό: κατά την ειρηνική περίοδο είναι πολύ σημαντικές διότι με την επίδειξη της τουρκικής σημαίας στα λιμάνια διαφόρων χωρών που επισκέπτονται αλλά και στα δρομολόγια που ακολουθούν προβάλλουν την ισχύ της χώρας μας. Οι ναυτικές δυνάμεις αναπτύσσουν δραστηριότητες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως, επιχειρούν συνεχώς στις ανοικτές θάλασσες και επιδεικνύουν, με τη παρουσία τους στις περιοχές των κρίσεων, τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας…. Ο Στρατός Ξηράς αποτελεί μια δύναμη που διαφυλάττει την άμυνα, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας μας. Η Πολεμική Αεροπορία, σε διεθνές επίπεδο, πραγματοποιεί επιχειρήσεις στο διεθνή εναέριο χώρο και στις ανοικτές θάλασσες, ωστόσο όμως για μικρό χρονικό διάστημα. Επομένως μόνο οι ναυτικές δυνάμεις δύνανται να επιχειρούν επί μακρόν και σε πολύ μεγάλες αποστάσεις…. Στην επίλυση των προβλημάτων του Αιγαίου οι ναυτικές μας δυνάμεις αποτέλεσαν το σημαντικότερο μέσο. Παρόλο που στο παρελθόν βιώσαμε περιόδους πολύ έντονης κρίσης, η ναυτική μας ισχύς ήταν ένας από τους παράγοντες που δεν δημιουργήθηκε μια σοβαρή σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος….. Ο στόλος των υποβρυχίων μας έχει μεγάλη ισχύ και το προσωπικό του είναι πολύ καλά εκπαιδευμένο και ικανό.…. Η αμφίβια δύναμη των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων ίσως είναι η μεγαλύτερη της Μεσογείου. Διαθέτουμε μια Ταξιαρχία Πεζοναυτών και τα απαραίτητα αποβατικά και αρματαγωγά πλοία για να τη μεταφέρουν. Επίσης, υπάρχει σε εξέλιξη το πρόγραμμα ναυπήγησης του πλοίου LSD, το οποίο θα μπορεί να μεταφέρει ένα τάγμα πεζοναυτών με τον εξοπλισμό του και 7-9 ελικόπτερα. Ως εκ τούτου, οι ναυτικές μας δυνάμεις διαθέτουν μια επιχειρησιακή δύναμη που μπορεί να συμμετάσχει σε εθνικές και συμμαχικές επιχειρήσεις σε μεγάλες αποστάσεις…...Πρέπει να προγραμματίσουμε την απόκτηση αεροπλανοφόρου για τους εξής λόγους: πρώτον, αυτό θα εξασφαλίσει πολύ μεγάλο γόητρο στις ναυτικές μας δυνάμεις, οι οποίες αποτελούν βασικό μέσο υποστήριξης της εξωτερικής μας πολιτικής. Δεύτερον, θα μειωθούν οι επιχειρησιακές δαπάνες δεδομένου ότι το αεροπλανοφόρο θα μεταφέρει αεροσκάφη κάθετης από-προσνήωσης και ελικόπτερα. Τρίτον, ένα αεροπλανοφόρο 14.000 τόνων, όπως της Ταϋλάνδης, μαζί με τις φρεγάτες που θα το συνοδεύουν θα αποτελούν μία ναυτική δύναμη που θα έχει το δικαίωμα λόγου και την ικανότητα ανάληψης διοικήσεως στα πλαίσια συμμαχικών δυνάμεων…. Μια ναυτική δύναμη υποστηρίζεται με τη δημιουργία βάσεων και τον ανεφοδιασμό στη θάλασσα. Πέραν τούτου, δεν είναι δυνατόν τον 21ο αιώνα να διεξαχθεί μια ναυτική επιχείρηση χωρίς την απαραίτητη αεροπορική υποστήριξη. Φυσικά, θα πρέπει τα μέσα της αεροπορικής υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένων και των μαχητικών αεροσκαφών, να ανήκουν οργανικά στις ναυτικές δυνάμεις. Τούτο όμως έχει άμεση εξάρτηση από την οικονομική κατάσταση…. Η Μεσόγειος είναι μια θάλασσα ιδιαίτερης σημασίας για την Τουρκία. Εκτός από την πολιτική και εμπορική της αξία, σημαντική είναι η ασφάλεια των θαλασσίων διαδρόμων και ο έλεγχος της θαλάσσιας κυκλοφορίας λόγω της μεταφοράς των προϊόντων ενέργειας….»

Το ισπανικό αεροπλανοφόρο Juan Carlos (L-61)είχε επισκεφθεί την Τουρκία πρόσφατα και αποτελεί άλλη μια ενδιαφέρουσα πρόταση για το TDK. ΦΩΤΟ:http://en.wikipedia.org/wiki/File:Spanish_ship_Juan_Carlos_I_entering_Ferrol.jpg.   

  Από τα προαναφερόμενα διαφαίνεται καθαρά ότι η πρόθεση των επιτελών του TDK είναι να ρίξουν στο «γεωστρατηγικό τραπέζι» την πιο βαριά πλατφόρμα που μπορεί να επιστρατεύσει μια ναυτική δύναμη και συγκεκριμένα ένα αεροπλανοφόρο συν την ομάδα μάχης που θα το συνοδεύει. Η στρατηγική σύλληψη της Τουρκίας ξεδιπλώνεται και αποκαλύπτεται μέσω των εξοπλιστικών της προγραμμάτων – όπως το συγκεκριμένο –  εκ του οποίου όμως συνάγονται ορισμένα ανησυχητικά συμπεράσματα: α) Το TDK σκοπεύει να συγκροτήσει μια ομάδα μάχης με το αεροπλανοφόρο, με στόχο την παροχή αεροπορικής υποστήριξης και κάλυψης αμφιβίων επιχειρήσεων, και τη διενέργεια αποβάσεων μακράν των συνόρων της χώρας, β) το αεροπλανοφόρο συν την ομάδα μάχης που θα το συνοδεύει, θα επιτρέψει την υλοποίηση παράτολμων και μέχρι πρότινος επιχειρησιακά μη υλοποιήσιμων σχεδιασμών, όπως για παράδειγμα εκτέλεση αποβατικών ενεργειών κατά της Κρήτης, της Πελοποννήσου ή κατά νήσων του Ιονίου, γ) η παραδοχή της σπουδαιότητας της αποστολής προάσπισης της ασφάλειας των θαλασσίων διαδρόμων και ο έλεγχος της θαλάσσιας κυκλοφορίας λόγω της μεταφοράς των προϊόντων ενέργειας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου από το TDK, προοιωνίζει την διαμόρφωση νέας επιχειρησιακής απαίτησης μέσω της αναβάθμισης και ισχυροποίησης της αεροναυτικής παρουσίας στην «διακεκαυμένη» ζώνη Κρήτης-Κύπρου-Ισραήλ και αποκαλύπτει ένα πολύ πιο επιθετικό δόγμα.

  Ποιοι είναι οι αντικειμενικοί σκοποί που στοχοποιεί η νέα ναυτική νέο-οθωμανική πολιτική; Ασφαλώς όχι το Κουρδιστάν, οι παρευξείνιες χώρες ή η Ρωσία, καθώς δεν απαιτείται η ύπαρξη τέτοιας μεγάλης ναυτικής μονάδας στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα. Συνεπώς θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας νοτιότερα προς την περιοχή όπου διακυβεύονται αρκετές δεκάδες δις ευρώ σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, στην καυτή θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Χάρτης επί του οποίου καταγράφονται οι χώρες που έχουν εντάξει στη δύναμη του στόλου τους αεροπλανοφόρο. ΦΩΤΟ:http://cdn3.chartsbin.com/chartimages/l_jyw_787a569df569c5eaacc9d2b52612c86d

   Αν προσπαθήσουμε να εισέλθουμε στην σφαίρα του αντιπάλου μας και δούμε το «πεδίο μάχης» από την άλλη πλευρά του λόφου, θα παρατηρήσουμε τα εξής: α) Η Τουρκία έχει εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα με Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ στον τομέα της ενεργειακής πολιτικής, β) Η Άγκυρα επιθυμεί διακαώς την όσο το δυνατόν συνεχή ναυτική παρουσία στην περιοχή, στο πλαίσιο της νέο-οθωμανικής στρατηγικής επίδειξης/προβολής σημαίας, γεγονός που έχει προδιαθέσει εχθρικά το Τελ Αβίβ, γ) μια μείζονα περιφερειακή κρίση με στόχο το ενεργειακό – μέσω της ΑΟΖ – θα μπορούσε να ξεσπάσει τώρα, αλλά θα ήταν προτιμότερο να «αναβληθεί» για μια δεκαετία αργότερα, όταν θα έχει μεταβληθεί περισσότερο προς όφελος της Τουρκίας το στρατιωτικό ισοζύγιο και η εν γένει γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή (σ.σ. εάν και εφόσον οι Αγγλοσάξονες αναστείλουν τους σχεδιασμούς τους για την αλλαγή συνόρων και δρώντων στην περιοχή), όπως ευελπιστούν οι Τούρκοι, δ) η Ελλάδα θα βρίσκεται σε καθεστώς οικονομικής ομηρίας και συνεχούς κοινωνικο-πολιτικής κρίσης, η οποία βαθμιαία θα αποδυναμώνει τις Ένοπλες Δυνάμεις της, ε) το Ισραήλ την επομένη δεκαετία θα βρεθεί ενώπιον μιας πολύ πιο μαζικής και καλύτερα συντονισμένης και στρατιωτικά ενισχυμένης πανισλαμικής δράσης, ενώ δεν η Αίγυπτος θα έχει εισέλθει σε φιλο-ισλαμική τροχιά, στ) η ουσιαστική ενεργειακή εκμετάλλευση των πιο πλούσιων και πολλά υποσχόμενων κοιτασμάτων στα βάθη της Μεσογείου, θα ξεκινήσει να απασχολεί τους περιφερειακούς δρώντες μετά το 2022 και ζ) η συνεχής αύξηση της τουρκικής ναυτικής ισχύος (σ.σ. αλλά και των Ενόπλων της Δυνάμεων εν γένει) θα ενδυναμώνει τις πολιτικές θέσεις της Άγκυρας, η οποία ελπίζει ότι θα μπορέσει να φρενάρει ή να ελαχιστοποιήσει τις όποιες πρωτοβουλίες ή αποφάσεις αφορούν τον καθορισμό ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου ή Ελλάδας με την Αίγυπτο και τη Λιβύη και βλάπτουν τα τουρκικά συμφέροντα.

  Η Άγκυρα σχεδιάζει με προοπτική εικοσαετίας, στοχεύοντας την επίτευξη γεωστρατηγικών στόχων εντός της ερχόμενης δεκαετίας. Σε ένα ολοένα και πιο ασαφές και ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον με την Ρωσία να έρχεται όλο και πιο κοντά σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ και τη Γερμανία να λειτουργεί ως «δούρειος ίππος» της Μόσχας, οι συνθήκες ευνοούν τις αναθεωρητικές δυνάμεις, που επιδιώκουν την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής. Εάν υποθέσουμε ότι η Αθήνα θα έχει διαπράξει το τραγικό και ιστορικό λάθος να μην προχωρήσει σε ανακήρυξη της ΑΟΖ, ιδιαίτερα τώρα που οι συνθήκες και οι περιφερειακές συμμαχίες την ευνοούν, η Τουρκία μετά από 10 χρόνια θα έχει καταφέρει να επιβάλλει στην Ελλάδα μια νέα πολιτική κατευνασμού και φινλανδοποίησης με ολέθρια αποτελέσματα. Σε αυτό το ζοφερό αλλά κοντινό μέλλον η ύπαρξη μιας ισχυρής ομάδας μάχης με ένα αεροπλανοφόρο και 40 αεροσκάφη STOVL (F-35B ή κάποιος άλλος τύπος…) θα επιτρέψει στην Άγκυρα να προκαλέσει ένοπλη ρήξη με αντικείμενο την ΑΟΖ και τα ζωτικά συμφέροντα και να απειλήσει την Κρήτη εξαπολύοντας επιχείρηση κατάληψής της.

  Η στόχευση στον άξονα Κύθηρα-Κρήτη-Κάσος-Κάρπαθος-Καστελόριζο δεν είναι ουτοπική, καθώς με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται ο έλεγχος του Αιγαίου και παράλληλα επιτυγχάνεται ο γεωπολιτικός «στραγγαλισμός» της Ελλάδας κατ’ απόλυτο τρόπο. Η αφαίρεση του πλεονεκτήματος ελέγχου της Κρήτης από την Αθήνα θα σημάνει την πιο σημαντική επιτυχία του νέο-οθωμανικού αναθεωρητισμού, ακόμη και αν υποχρεωθεί δια της βίας να εγκαταλείψει εδάφη στην Ανατολική Τουρκία! Πρακτικά θα έχει επιτύχει να σπάσει την συνέχεια της ΑΟΖ μεταξύ Ισραήλ και Ευρώπης, γεγονός που θα φέρει το Τελ Αβίβ προ τετελεσμένων γεγονότων. Εάν οι Ισραηλινοί αφήσουν την Τουρκία να καταφέρει να καταλάβει την Κρήτη αυτομάτως θα καταστεί όμηρός της και βαθμιαία θα μετατραπεί σε υποτελή του νέο-οθωμανισμού. Για να μπορέσει η Τουρκία να επιτύχει όλα αυτά θα πρέπει προηγουμένως να έχει επενδύσει στην αναβάθμιση της ναυτικής της ισχύος μέσω της απόκτησης αεροπλανοφόρου, που θα προσδώσει στο TDK επιχειρησιακές δυνατότητες προσβολής του αντιπάλου πίσω από την πρώτη γραμμή άμυνας που διατηρεί στο Αιγαίο.

  Ακόμη και αν η Αθήνα δεν καμφθεί και παρά τις τουρκικές πιέσεις-προκλήσεις ανακηρύξει ΑΟΖ και στηριζόμενη στην συμμαχία με το Ισραήλ και την υποστήριξη των Αγγλοσαξόνων – παρά την κρίση – ξεκινήσει την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων, η αναγκαιότητα προμήθειας ενός αεροπλανοφόρου με την ανάλογη αεροπορική και ναυτική συνοδεία, συνιστά μονόδρομο για το TDK. Η απάντηση βρίσκεται στο διακύβευμα που κρύβει ο βυθός της Μεσογείου και στο γεγονός ότι σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι πόλεμοι εκδηλώνονται με στόχο την μείωση της ισχύος του αντιπάλου, πριν αυτή καταστήσει το τελικό αποτέλεσμα μη αναστρέψιμο. Η Ελλάδα της τρίτης δεκαετίας του 21ουαιώνα (2021-2030) θα έχει τεθεί σε τροχιά ταχείας ανάκαμψης, ενώ η αξιοποίηση των γεωτρήσεων από τα οικόπεδα εντός της ελληνικής ΑΟΖ θα διαμορφώνουν συνθήκες και παραμέτρους ανάδειξής της ως περιφερειακής δύναμης. Ο επωφελής αντίκτυπος που θα υπάρξει και στον τομέα των εξοπλισμών δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί. Η Αθήνα δεν χρειάζεται να σπαταλήσει χρήματα για προμήθεια αεροπλανοφόρου, αλλά κονδύλια για την ανασυγκρότηση και αναβάθμιση της αεροπορικής της ισχύος και δευτερευόντως της ναυτικής. Συνεπώς η Τουρκία εφόσον αποφασίσει να προχωρήσει στην δαπάνη σημαντικών ποσών για την κατασκευή αεροπλανοφόρου και την συγκρότηση μιας ισχυρής ομάδας μάχης που θα το συνοδεύει, ουσιαστικά ξεκινά έναν αγώνα με τον χρόνο. Όταν θα έχει ολοκληρωθεί το γιγαντιαίο πρόγραμμα ναυπήγησης τότε το επιτελείο του TDK στο πλαίσιο του ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού, θα θέσει σε ενέργεια την επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης, καθώς θα έχει πλέον την επιχειρησιακή δυνατότητα να προβεί σε μια ενέργεια, η οποία δεν θα θυμίζει τίποτε από την επιχείρηση κατά της Κύπρου το 1974.   
  Ωστόσο το πιο ενδιαφέρον στοιχείο προήλθε τον περασμένο Μάιο όταν η εφημερίδα Sabah δημοσίευσε συνέντευξη του υφυπουργού Αμυντικής Βιομηχανίας (SSΜ) Μουράτ Μπαγιάρ, ο οποίος συμπεριέλαβε όλες τις παραμέτρους που απαιτούνται προκειμένου να υλοποιηθεί ένα τέτοιο φιλόδοξο σχέδιο υπογραμμίζοντας ότι: «…Προκειμένου η Τουρκία να γίνει μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη δεν έχει σημασία εάν έχει τη δυνατότητα να ναυπηγήσει αεροπλανοφόρο, αλλά εάν υπάρχει η ανάγκη απόκτησής του, δεδομένου ότι: α) Το κόστος απόκτησης του είναι πολύ υψηλό, β)
απαιτούνται ειδικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις συντήρησής του και γ) για μια επιχειρησιακή του αποστολή απαιτείται η συνοδεία τουλάχιστον δύο φρεγατών, ενός υποβρυχίου, τεσσάρων πυραυλακάτων, αριθμού ελικοπτέρων συμβατικής υποστήριξης, ενός πλοίου ανθυποβρυχιακού πολέμου, ενός πλοίου αεράμυνας, ενός πετρελαιοφόρου και 40 αεροσκαφών που θα έχουν τη δυνατότητα από-προσνήωσης σε αεροπλανοφόρο. Επίσης, πέραν των παραπάνω θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και το προσωπικό που απαιτείται, 1.000-5.000 άτομα ανάλογα με το μέγεθος του αεροπλανοφόρου».


Το αεροπλανοφόρο θα ναυπηγηθεί στην Τουρκία ενώ δεν έχουν καθοριστεί οι προδιαγραφές του, με συνέπεια να υπάρχει χρόνος για συζήτηση όσον αφορά το σχήμα και τον ευρύτερο σχεδιασμό του. ΦΩΤΟ:http://forums.spacebattles.com/threads/primers-shipyard.164584/page-3

  Ο Μπαγιάρ πραγματοποίησε ένα σαφές βήμα εξωτερικεύοντας τις μύχιες σκέψεις του Υπουργείου Άμυνας προέβη όμως σε ορισμένες αξιοσημείωτες αποκαλύψεις. Για πρώτη φορά Τούρκος επίσημος αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα συγκρότησης μιας ομάδας μάχης αεροπλανοφόρου προσδιορίζοντας επακριβώς και με σαφήνεια ποια σκάφη, με ποιες δυνατότητες πρέπει να την απαρτίζουν. Επίσης προσδιόρισε ακριβή αριθμό και επιχειρησιακές δυνατότητες μαχητικών, που θα αναλάβουν καθήκοντα υπεράσπισης της εν λόγω ομάδα μάχης, καθώς υπογράμμισε ότι θα είναι τύπου VSTOL. Παρότι μας χωρίζει περίπου ένας χρόνος από αυτήν την καίρια τοποθέτηση, η οποία αποτελεί την πλέον σημαντική εκδήλωση πρόθεσης από τον επικεφαλής της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, στην Ελλάδα ελάχιστοι έλαβαν σοβαρά υπόψη τα λεγόμενά του.

  Η υπόθεση του τουρκικού αεροπλανοφόρου ξεφεύγει από οποιασδήποτε μορφής φιλολογία περί τα θέματα άμυνας. Σήμερα συνιστά ξεκάθαρη εκδηλωμένη πρόθεση της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας της, καθώς αποτελεί απόρροια στρατηγικής σκέψης, η οποία βασίζεται σε επιχειρησιακά κριτήρια, δόγματα και γεωστρατηγικές επιδιώξεις. Συνεπώς αυτό που πρέπει να πράξουμε το δυνατόν συντομότερο είναι να σκεφτούμε τρόπους ακύρωσης ή μη υλοποίησης της συγκεκριμένης απόφασης (αποτρεπτικός σχεδιασμός) και δεύτερον υπολογίζοντας τον ορίζοντα ολοκλήρωσης του προγράμματος, να έχουν ληφθεί αντίστοιχα αποφάσεις και προμήθειες ανάλογων όπλων, ώστε οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να είναι σε θέση να εξουδετερώσουν το αεροπλανοφόρο και την ομάδα μάχης που θα το συνοδεύει (επιθετικός σχεδιασμός).

 
Επίλογος

  Από τα προλεγόμενα γίνεται σαφές ότι η Τουρκία έχει ήδη φτάσει σε ένα κομβικό σημείο όπου θα πρέπει να ξεδιπλώσει την κρυφή όψη της αναθεωρητικής της αποστολής, η οποία αφορά τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεών της με όπλα που θα της επιτρέψουν να μετασχηματισθεί σε περιφερειακή υπερδύναμη. Εάν αθροίσουμε όλες αυτές τις φιλόδοξες προσπάθειες που ήδη υλοποιούνται θα παρατηρούσαμε ότι το μόνο που λείπει είναι η ναυπήγηση αεροπλανοφόρου. Σύμφωνα με μια τάση μια χώρα που επιθυμεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αποστολές προβολής σημαίας, πρέπει να έχει στη δύναμή της ένα τέτοιο επιβλητικό σκάφος. Μια χώρα που σχεδιάζει βαλλιστικούς πυραύλους βεληνεκούς 2.500 χιλιομέτρων, που δηλώνει ότι της χρειάζεται η ισχύς ενός αεροπλανοφόρου και που φλερτάρει υπόγεια με την απόκτηση πυρηνικών όπλων, κάθε άλλο παρά εμπνέει εφησυχασμό. Η Τουρκία είναι μια ισλαμική δύναμη που καθοδηγείται από το όραμα του νέο-οθωμανισμού. Για την Άγκυρα και τους παροικούντες αυτήν, η χώρα έχει εισέλθει σε μια σταθερή πορεία που τα επόμενα χρόνια θα της επιτρέψει να αναμετρηθεί στρατιωτικά με τους περιφερειακούς της ανταγωνιστές. Η πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» θυμίζει την ρητορική του Χίτλερ τον μεσοπόλεμο. Για τους Τούρκους ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε λαό που ασπάζεται την ελληνορωμαϊκή κληρονομιά, ισχύει το διαχρονικό απόφθεγμα του Θουκυδίδη περί εφαρμογής της ισχύος και τον βαθμό υποχωρητικότητας που επιβάλλει στον ασθενέστερο αντίπαλο…
http://perialos.blogspot.com/2012/05/blog-post_25.html

Costa Garda: "Σε 36 μήνες τα πετρέλαια της Κρήτης τελειώνουν τη...

Costa Garda: "Σε 36 μήνες τα πετρέλαια της Κρήτης τελειώνουν τη...: Μέσα σε 36 μήνες με μία εθνική διαχείριση του όλου προγράμματος, η Ελλάδα μπορεί να βγει από την οικονομική και πτώτιστα κοινωνική κ...

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Έκθεση φωτογραφίας του Ανδρέα Σμαραγδή: «Τσικουδιά, Κρήτης πνεύμα»

Η έκθεση περιλαμβάνει έγχρωμες φωτογραφίες, μεγάλων διαστάσεων, που αποτυπώνουν με ποιητικό τρόπο την ιεροτελεστία παρασκευής της τσικουδιάς.




Εγκαίνια:  Τετάρτη 23  Μαΐου 2012 και ώρα 20.00

Tη βραδιά των εγκαινίων ο Σύλλογος Κρητών Ζωγράφου «Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ» θα οργανώσει αυθεντική απόσταξη τσικουδιάς σε χάλκινο άμβυκα και κεράσματα, συνοδευόμενα από παραδοσιακή κρητική λύρα και λαούτο στον  προαύλιο χώρο του Μουσείου. Επίσης θα προβληθεί η δεκάλεπτη ταινία
Ένα φωτογραφικό λεύκωμα. Σπονδή στην τσικουδιά, όπου μπορούμε να παρακολουθήσουμε το οδοιπορικό και τη διαδικασία της φωτογράφησης.

Tο Σάββατο 26 Μαΐου, μετά τις 11.00 το πρωί, θα επαναληφθεί η παραδοσιακή απόσταξη τσικουδιάς στο Άλσος Ιλισίων (κοντά στο Μουσείο). Η δράση θα συνοδευτεί από κρητικά εδέσματα και ζωντανή κρητική μουσική παίρνοντας τη μορφή λαϊκού γλεντιού.

Διάρκεια έκθεσης: 23 Μαΐου – 1 Ιουνίου 2012
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
     

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

«Δεν την πατείτε εσείς, μωρέ, την Κρήτη, ανάθεμά σας»

                                                      Πίνακας "Μάχη της Κρήτης" του Αλέξανδρου Δρουδάκη


Αυτό τον πίνακα τον ξέρω πολύ καλά. Κάθε του λεπτομέρεια. Βλέπετε τον είχε σε περίοπτη θέση στο μαγαζί του ο πατέρας μου και αναπόφευκτα τον έβλεπα κάθε μέρα. Πολλές φορές (έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε δεδομένου ότι η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως) ο μπαμπάς, μας υπενθύμιζε ότι αναπαριστά ένα πραγματικό γεγονός. 
«Ένας γέρος 70 χρονών τότε, ο Στρατής Μαρινάκης, από το χωριό Ασκορδαλλού, βρέθηκε στην Επισκοπή, όταν έπεφταν οι αλεξιπτωτιστές. Αντί να κοιτάξει να φύγει άοπλος καθώς ήταν, αυτός είχε το νου του πώς να βρει όπλο. Ένας Γερμανός που τον είδε ξαφνικά μπροστά του, τράβηξε το πιστόλι να τον σκοτώσει, αλλά το όπλο έπαθε αφλογιστία. Ο γέρος δε έχασε καιρό, έπεσε επάνω του με την μαγκούρα που κρατούσε και τον αφόπλισε...»
(του στρ. Σ. Καφάτου, περιοδικό Χανιά, 1981, σελ. 19)
Θυμάμαι ότι κάτω απ' τον πίνακα με μεγάλα γράμματα έλεγε: Δεν την πατείτε, εσείς μωρέ, την Κρήτη, ανάθεμά σας! Πρόσφατα έμαθα ότι ο στίχος αυτός ανήκει στο ποίημα του Σπύρου Τ. Λίτινα «Η Κρήτη μασεί τσι Βερζεβούληδες»:

Αμάνι, α δεν εγίνηκε μια -μ- πήχτρα ο Ουρανός!
- Δεν την πατείτε, εσείς μωρές, την Κρήτη, ανάθεμά σας!
- Επά ξεστημονίσανε οι γι' ανθρώποι τζη θινός...
- Κι εδά θα πήτε -εδά, μωρέ- σκυλιά, τα πατερμά σας...

Τρίτη 20 Μαΐου 1941: Οι ουρανίτες έρχονται...


Το πρωινό της 20ης του Μάη του 1941, ήταν ένα μαγεμένο πρωινό. Ο ήλιος είχε αρχίσει να ξεπροβάλλει από το διάσελο της Κουκουναράς, λαμπρός και πυρωμένος, και έπνιγε με το εκτυφλωτικό του φως ολόκληρο τον κάμπο της Κισάμου. Τα σπαρτά, κίτρινα σαν το χρυσάφι, έγερναν προς τη γη τα μεστωμένα στάχυα τους. Τα αμπέλια υπόσχονταν πλούσια σοδειά και τα. πετούμενα του Θεού, που ερωτεύονταν και έφτιαχναν τις φωλιές τους εκείνες τις μέρες, πλημμύριζαν τον αέρα με το χαρούμενο τραγούδι τους.
Το βοσκαρούδικο των δώδεκα χρόνων, που έβοσκε το κοπάδι του στο ίσιωμα της Κουκουναράς και που συμβαίνει ύστερα από 50 χρόνια να γράφει τούτες τις γραμμές, θυμάται πως εκείνο το πρωινό ήταν «χαρά Θεού». Κυριολεκτικά, εκείνη την ημέρα «η φύση είχε βρει την γλυκιά και την καλή της ώρα», καθώς λέει ο ποιητής1



                                                              Η Μάχη της Κρήτης (έργο του Ι. Ανουσάκη)
                                                     (για μεγέθυνση κάντε αριστερό κλικ πάνω στην εικόνα) 


Όμως, αυτή η μαγεία δεν εκράτησε για πολύ. Σε λίγη ώρα ένας παράξενος θόρυβος άρχισε να ακούγεται από το βορρά, κατά τη μεριά του πελάγους, που σε λίγα λεπτά έγινε σωστό μουγκρητό χιλιάδων εξαγριωμένων θεριών, που θαρρούσες πως έρχονταν για να χιμήξουν στην Κρήτη και να μπήξουν τα θανατερά τους νύχια στο κορμί της, το χιλιοβασανισμένο στο πέρασμα των αιώνων. Ο ουρανός σκοτείνιασε. Αμέτρητα αεροπλάνα εσκέπασαν το λαμπερό φως εκείνης της ημέρας. Όμως και προηγούμενα, σχεδόν είκοσι μέρες, είχαμε καθημερινές αεροπορικές επιδρομές. Μάλιστα πριν από λίγες μέρες, ακριβώς σ’ αυτή την περιοχή, πάνω από τον κόλπο της Κισάμου, είχε γίνει μια αερομαχία, που κατέληξε στην πτώση ενός αγγλικού αεροπλάνου.
Μα εκείνο το φοβερό θέαμα δεν είχε ξαναγίνει. Οι μηχανές και οι σειρήνες των αεροπλάνων δημιουργούσαν ένα πανδαιμόνιο που έλεγες πως είχε φτάσει η, συντέλεια του κόσμου. Πετούσαν όσο μπορούσαν χα- μηλά και πολυβολούσαν κάθε κινούμενο στόχο, άνθρωπο ή ζώο, σαν να ‘θελαν να εξαφανίσουν τη ζωή από αυτό το νησί. Μα σε λίγο συνέβη και κάτι άλλο πρωτόφάντο και παράξενο – και ταυτόχρονα γοητευτικό, παρά την τραγικότητά του. Τα αεροπλάνα, που πετούσαν κοντά στο Καστέλλι, άρχισαν να ρίχνουν κάτι παράξενες ομπρέλες, που στην άκρη τους φαινότανε να κρέμεται ένας άνθρωπος. «Πέφτουνε αλεξιπτωτιστές!!!» άρχισε να φωνάζει ένας χωριανός που στεκόταν στην ουκουναρά – και συγχρόνως στον κάμπο της Κισάμου ξεκινούσε η βοή του πολέμου.
Ο μικρός βοσκός πρώτη φορά άκουγε αυτή τη λέξη. Μα και πάρα πολλοί κάτοικοι του νησιού δεν είχαν ιδέα τι είναι οι αλεξιπτωτιστές. Έτσι εξηγείται ότι, όταν τους είδαν να πέφτουν από τον ουρανό, κρεμασμένοι από τις τεράστιες ομπρέλες, αμέσως τους έδωσαν το όνομα που αυτοί νόμιζαν πως τους ταίριαζε. Τους είπαν ουρανίτες. Αυτοί λοιπόν οι ουρανίτες, ή αλεξιπτωτιστές κατά τη στρατιωτική ορολογία, που έπεφταν μπροστά στα μάτια μας, ήτανε οι πρώτοι Γερμανοί που πατούσαν πόδι στην Κρήτη.
Η ιστορία του Γενικού Επιτελείου του Στρατού, που είναι το εγκυρότερο από τα ελληνικά και ξένα κείμενα που αναφέρονται σ’ αυτή τη μάχη, γράφει πως η πτώση των αλεξιπτωτιστών στο Καστέλλι άρχισε στις 8 το πρωί, ενώ στην περιοχή του Μάλεμε ένα τέταρτο αργότερα. Οι Γερμανοί επομένως που βλέπαμε να πέφτουν από τον ουρανό ήταν οι πρώτοι «επισκέπτες» της Κρήτης, και οι πυροβολισμοί που ακούγαμε ήταν το ξεκίνημα μιας από τις φοβερότερες και κρισιμότερες μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το θέαμα ήταν πρωτόγνωρο και γοητευτικό. Τα αεροπλάνα άφηναν πολύχρωμα αλεξίπτωτα, που λικνίζονταν στον αέρα, σαν να εκτελούσαν χορευτικές φιγούρες, και σιγά-σιγά κατέβαιναν στη γη για να αφήσουν πάνω της απαλά το φορτίο τους. Πολλά απ’ αυτά, ιδίως τα χρωματιστά, έφερναν στο πεδίο της μάχης όπλα και πυρομαχικά. Η προσγείωση των αλεξιπτωτιστών δεν υπήρξε πάντα ομαλή, όπως μάθαμε μετά. Μερικοί απ’ αυτούς πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν στον αέρα, και άλλοι κρεμάστηκαν στα δένδρα. Αλλά και τα αλεξίπτωτα με τα πυρομαχικά και τα όπλα δεν έφθασαν όλα στον προορισμό τους. Ορισμένα έπεσαν στις περιοχές των πολιτών, οι οποίοι ξαφνικά και αναπάντεχα βρέθηκαν εξοπλισμένοι με σύγχρονα όπλα.
Άρχιζε λοιπόν πόλεμος. Τι περίεργο αλήθεια, ένα πρωινό που ξημερώνει με τόση μαγεία σε έναν πανέμορφο τόπο, μέσα σε τόση λίγη ώρα να μεταβάλλεται σε μια μέρα θανάτου και καταστροφής και ο όμορφος αυτός τόπος σε πραγματική κόλαση. Η ευλογία του Θεού παραχωρεί τη θέση της στην κατάρα του πολέμου, που δημιούργησε η μωρία του ανθρώπου.

Απόσπασμα από το βιβλίο "Η Κίσαμος στη Μάχη της Κρήτης" του Δημητρίου Ν. Καρτάκη


1Ο συγγραφέας αναφέρεται στον ποιητή Λορέντζο Μαβίλη και στον στίχο "...τη φύση στην καλή της ὥρα ἐβρῆκα..." από το ποίημα "Πατρίδα". 



Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Κρήτη.. της καρδιάς μου δορυφόρε



Στη φωτογραφία διακρίνονται -μεταξύ άλλων- και τα Λευκά Όρη. Κλασική οικογενειακή σκηνή που έρχεται στο μυαλό μου. Είμαστε καθ' οδόν προς Χανιά με τον μπαμπά στο τιμόνι του αυτοκινήτου (ποτέ δεν οδηγεί άλλος όταν είναι ο μπαμπάς στο αυτοκίνητο..χι χι). Πάντα μα πάντα θα πει την εξής ατάκα: "Τα βλέπεις αυτά τα βουνά; Είναι τα Λευκά Όρη. Τα λένε λευκά γιατί είναι πάντα χιονισμένα..."



Η Κρήτη από δορυφόρο. Πιθανότατα το 1967..  (Αρχείο - Συλλογή: Δανδόλειος Βιβλιοθήκη)
http://vivi.pblogs.gr/2010/12/h-krhth-apo-doryforo-1967.html

***Για να δείτε τις φωτογραφίες σε μεγέθυνση κάντε αριστερό κλικ επάνω τους

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Νουάρ όπως η κοινωνία...


Στο πλαίσιο του αφιερώματος της στο φιλμ-νουάρ, το κανάλι της ΕΤ3 θα προβάλλει απόψε στις 23:00 την ταινία «Αμάρτημα του παρελθόντος» του Ζακ Τουρνέρ (αγγλικός τίτλος ταινίας: Out of the Past). Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά  τον Νοέμβριο του 1947 και βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Geoffrey Homes με τίτλο  Build My Gallows High (1946). Ριμέικ της ταινίας αποτελεί η ταινία "Έρωτας δίχως αύριο"Αgainst All Odds του 1984, η οποία όμως είναι κατά πολύ κατώτερη της αρχικής..
 Παίζουν: Robert Mitchum (Jeff Bailey), Jane Greer (Kathie Moffat), Kirk Douglas (Whit Sterling), Rhonda Fleming (Meta Carson), Richard Webb (Jim).
                                                               Η αφίσα της ταινίας
Υπόθεση
Ο Τζεφ Μπέιλι (Ρόμπερτ Μίτσαμ) είναι ένας φιλήσυχος ιδιοκτήτης βενζινάδικου σε ένα μικρό ορεινό χωριό. Κάποια μέρα, ένας άνθρωπος από το παρελθόν του έρχεται να τον βρει. Ένα μακράς διάρκειας φλας-μπακ μας ενημερώνει ότι ο Τζεφ κάποτε δούλευε ως ντέτεκτιβ για τον γκάνγκστερ Γουιτ Στέρλινγκ (Κερκ Ντάγκλας) ψάχνοντας να βρει τη γυναίκα του (Τζέην Γκρηρ), η οποία τον είχε πυροβολήσει και έπειτα φύγει κλέβοντάς του 40.000$. Όταν ο Τζεφ τη βρίσκει στο Μεξικό την ερωτεύεται και εμπλέκεται σε μία ιστορία γεμάτη εξαπατήσεις, εκβιασμούς και δολοφονίες. Πρόκειται για ένα φιλμ-νουαρ που χαρακτηρίστηκε «τόσο τέλειο που θεωρείται ένα από τα καλύτερα παραδείγματα για τις ταινίες του είδους». Ο Ρόμπερτ Μίτσαμ στην πρώτη πρωταγωνιστική εμφάνιση της καριέρας του πλαισιωμένος από την μοιραία Τζέην Γκρηρ και τον επιβλητικό Κερκ Ντάγκλας καταφέρνει μια εξαιρετική ερμηνεία που άφησε εποχή.

Κριτική του Ιωσήφ Βικτωράτου για το SevenArt:

Κλασσικό νουάρ του Ζακ Τουρνέ, για ένα άτομο που δεν μπορεί να δραπετεύσει από το παρελθόν του. Σπάνια το είδος όμως, «δραπετεύει» από τους βρώμικους «ιδρωμένους» δρόμους της πόλης, με τους σκοτεινούς, στενούς διάδρομους να φωτίζονται μονάχα από μη ρεαλιστικές αντανακλάσεις ενός ισχυρού φωτός. Σε αυτή την ταινία δεν βλέπουμε μόνο τις συμμορίες του υπόκοσμου και την γυναικεία υποτίμηση της ευπρέπειας, αλλά και την όμορφη επαρχία. Ο Ρόμπερτ Μίτσαμ στο ρόλο εκείνου που δραπετεύει από την πόλη για να ζήσει μια νέα ζωή στη χώρα, σερνόμενος από ισχυρές δυνάμεις. Νιώθω τεράστια συμπόνια γι' αυτόν που σέρνεται σε μια γούβα με αρκούδες για να παλέψει για τη ζωή και την ψυχή του. Η γυναικεία απεικόνιση (Τζέιν Γκρηρ) είναι ιδιαίτερα συμπαθητική. Η αρσενική «προοπτική» της γυναίκας δεν υπερισχύει απλά έναντι της θηλυκής. Εδώ η Τζέιν Γκρηρ υποδύεται μια από τις πιο σκοτεινές γυναίκες, που όμως τουλάχιστον γνωρίζουμε γιατί κάνει αυτό που κάνει και έτσι μπορούμε να συμμεριστούμε το χάλι της. Είναι και αυτή παγιδευμένη. Ο Τουρνέ περνάει μηνύματα βαθιά μέσα στην ψυχή μας. Όλοι έχουμε «κόσμους και μέρη» που δεν πηγαίνουμε συχνά. Όπως όμως o Μίτσαμ, έτσι και εμείς, ερχόμαστε αντιμέτωποι μερικές φορές με δαίμονες και πρέπει να δώσουμε τη μάχη άλλη μια φορά. Ε, τότε ας έχουμε τη ζώνη μας καλά ζωσμένη.
..Αν λοιπόν δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε απόψε, αυτή είναι μια εξαίρετη επιλογή για να περάσετε το βράδυ σας.